Al jaren droomden we van een leven in Spanje...

peter en sabrina 
Toen Sabrina in februari 2005 een baan in Salou kreeg aangeboden hebben we dan ook niet lang geaarzeld en besloten om het avontuur op te zoeken. Het begin verliep voorspoedig. In één weekend vonden we een baan voor Peter en een geweldig appartement in het pittoreske vissersdorpje Cambrils. In april hebben we ons afscheidsfeest gegeven en de volgende dag zijn we met onze hele inboedel en onze twee katten naar Spanje vertrokken. Maar het leven in Cambrils was echter niet zoals wij gehoopt en verwacht hadden. Door de lange werkdagen hebben we bovendien nauwelijks tijd gehad om het dorp en wat mensen te leren kennen. Toen Peter na afloop van zijn seizoenscontract geen werk kon vinden hebben we besloten dat er definitief iets moest veranderen. Terug naar Nederland gaan was voor ons geen optie. Uiteindelijk zijn we op 21 januari 2006 naar Barcelona verhuisd. Hoe ons Spanje-avontuur verder verloopt lees je op deze weblog. Veel plezier!

----------------------------------------------------------------

Terug in NL

We hadden jullie al eerder tussentijds op de hoogte willen stellen, maar plotseling ging het allemaal heel snel. De auto verkocht, de scooter een paar dagen later ook en ook het papierwerk is uiteindelijk allemaal in orde gekomen. Verder de huur opgezegd, bankrekening gecancelled, de telefoon opgezegd, deel van het meubilair verkocht en afscheidsfeestje gevierd.
Vanaf 26 april zijn we een week op vakantie in Nederland geweest en gezellig Koninginnedag en Hemelvaart gevierd. De dag na Hemelvaart ben ik ziek geworden en ben nog steeds niet helemaal de oude. Door dat gedoe kon ik niet doen wat ik moest doen: pakken! Zondagavond 4 mei moest ik echter wel terugvliegen naar Barcelona, want dat ticket was geboekt en ik moest met de katten terug naar Nederland vliegen. Maandag en dinsdag dus wezenloos op de bank gelegen. Woensdag ging iets beter, dus wel íets gedaan, maar we liepen uiteraard zwaar achter op schema.
Woensdagavond kwam Peter aan met de verhuiswagen. Gelukkig kon hij mij donderdagochtend nog even naar het vliegveld brengen en me helpen met katten en koffer tillen. Beetje jammer van die parkeerboete die we kregen toen we stonden in te checken...
Donderdag, vrijdag en zaterdag is Peter bezig geweest met de auto inpakken. En het zat hem niet mee. Naast de tijdsdruk (we hadden die bus voor een week gehuurd) heeft het ook nog eens non stop geregend. Gelukkig heeft hij wel hulp gekregen. Met name van Tijmen, zonder hem was het nooit gelukt.
Zondagavond kwam Peter met de verhuiswagen Marken binnen rijden. De verhuiswagen hebben we maandag 2e Pinksterdag uitgepakt en de spullen zolang ergens ondergebracht. Dinsdag ben ik begonnen met werken en heeft Peter de bus teruggebracht.
Nu wonen we met de katten voorlopig even bij m'n moeder op Marken. Zodra Peter een baan vindt gaan we op zoek naar een woning.

Auto verkopen

 auto

Voor mij echt de ergste hoofdpijn-veroorzaker van het hele verhuisgebeuren. De verwachting was dat we hem vrijdag konden ophalen, maar ik kreeg maar geen telefoontje. Het plan om hem zaterdag schoon te maken en op te lappen en zondag te laten zien aan de geïnteresseerden ging dus mooi niet door. Maandagochtend dus zelf maar even gebeld en ja hoor, hij was klaar. Maandagmiddag haalde ik hem op. Compleet met nieuwe onderdelen en een nieuwe accu stond ie me op te wachten. Mooier was ie er niet op geworden, want hij had natuurlijk al 3 maanden stilgestaan onder bomen en in de stof en de boel een beetje wassen doen ze hier niet, maar ik kon er in ieder geval veilig mee naar huis rijden.
Dinsdagochtend even snel een doekje erover heen gehaald om het ergste vuil weg te halen (auto wassen, zwembad vullen, terras spuiten etc. mag hier namelijk niet meer i.v.m. het watertekort) en na slechts één opmerking van een oude kerel over dat ik daar een boete voor kon krijgen snel weer met m´n emmertje naar binnen gerend. ´s Middags door de wasstraat gereden, banden opgepompt en gestofzuigd. Toen zag ie er eindelijk weer toonbaar uit. Vervolgens even naar de Lidl gereden, want dat hadden we ook al 3 maanden niet meer gedaan, lekker in het zonnetje, raampjes open, Spaanse radio aan. Prima. We vroegen ons zelfs even af waarom we nou ook alweer terug naar Nederland gingen.
Maar eenmaal terug thuis werden we weer met beide benen op de grond gezet. Tijdens het boodschappen uitladen hadden we even dubbel geparkeerd, maar toen we hem wilden wegzetten startte hij niet meer. Hij startte wel, maar ging vervolgens ook automatisch weer uit. Dus ´s middags gelijk terug naar de garage, maar toen deed ie het (uiteraard) ineens weer. Maar gelukkig wilde de garageman er nog wel nog even naar kijken voor de zekerheid. Hadden wij mooi even de tijd om te winkelen. Eén uur en een paar tassen met Duvels, paprika chips, rosébiertje (voor mij, wou ik eens proberen) en een paar nieuwe schoenen verder konden we de auto weer ophalen. Hij deed het nog steeds gewoon en alles was goed dus niet zeuren en meenemen dat ding. Gelukkig heeft ie erna geen problemen meer gegeven. Dezelfde avond afgesproken met de potentiële kopers en na een half uur hadden we een deal. Volgende week gaan we proberen de papieren te regelen. Dat wordt ook weer een hele uitdaging vrees ik.

Voorbereidingen treffen

Afgelopen weekend hebben we het plan opgevalt om te kijken of we de flat voorlopig niet zelf gemeubileerd kunnen verhuren. Op die manier hoeven we niet zoveel te verhuizen, kunnen we een kleinere bus huren wat weer scheelt in de kosten en hoeven we ook geen opslag te regelen voor onze spullen. Eventueel kunnen we als we een woning vinden altijd nog eens gaan verhuizen of misschien hebben we tegen die tijd weer wat gespaard en kopen we nieuwe meubels. We hebben nu 2 stellen die geïnteresseerd zijn, dus het is nu even afwachten wat er gaat gebeuren.
De auto staat inmiddels bij de garage, maar dat heeft ook wat voeten in de aarde gehad. We zouden hem dus gaan slepen, maar ik kon de sleepkabel nergens vinden. Frustrerend, want ik weet zeker dat ik er één heb. Zal met de verhuizing wel boven water komen Obepaald. Bram dus maar afgebeld, want dan zouden we hem wel gewoon zelf naar de garage rijden. Maandagmiddag na het werk dus naar die auto toe en wat  toen? Hij wilde niet starten. Niet eens een beetje. Het enige dat je hoorde was ´tik´. Was er toen persoonlijk echt wel helemaal klaar mee, maar Peter stelde voor om hem toch nog even in z´n 2 van de heuvel af te laten rollen in de hoop dat ie misschien toch zou starten. En dat bleek een prachtplan: godzijdank hij deed het. We waren dan ook opgelucht dan we veilig bij de garage waren aangekomen. De garageman liep een rondje om de auto heen en je zag aan zijn gezicht dat het een ´kansloze zaak´ was. Dat gaf hij later trouwens ook toe. Ja, dat wisten wij ook wel. Hoe dan ook, hij wordt nu toch gerepareerd en met een beetje mazzel kunnen we hem vrijdagmiddag weer ophalen. En dan nog zien te verkopen natuurlijk. 

Nog een maandje in het normale leven

De gedachte dat we over ongeveer een maand weer in Nederland wonen is wel een beetje raar. We zijn aan de ene kant toch wel met de verhuizing bezig en dingen aan het regelen, maar aan de andere kant is het zo onwerkelijk, want het leven hier gaat ook gewoon door. Maandag moest ik gewoon examen Spaans doen aan het einde van de vervolgcursus waar ik sinds januari mee bezig was (en daar overigens ook voor geslaagd), we gaan gewoon nog iedere dag aan het werk en ook de dagelijkse routine en de borrels en feestjes gaan gewoon door. Aan de andere kant zijn we bezig met verhuiswagens, ziektekostenverzekeringen en huizen- en banenjacht en heb ik van de week mijn baan opgezegd.
De eerste prioriteit heeft de auto. Die heeft nu 3 maanden stilgestaan omdat die koelvloeistof nog steeds lekt en we er dus niet meer in kunnen rijden, maar maandag gaan we hem dan toch eindelijk eens naar de garage brengen om in ieder geval dat gebrek te laten repareren en te checken of ie nog wat waard is. Peter was van de week nog even gaan kijken of ie er nog stond, en dat was het geval, maar iemand heeft voor de lol ook nog even een klap op de motorkap gegeven waardoor die nu niet meer opengaat en er nu bovendien aan de voor- en zijkant én in beide deuren een grote deuk zit. Mooi hebben we hem nooit gevonden, maar nu is hij nog lelijker. Gelukkig kunnen we van iemand een auto lenen zodat we hem naar de garage kunnen slepen. Als ie dan weer rijdt wil een collega van mij hem misschien kopen en zo niet, dan zet ik hem op internet om te kijken of ik er nog wat voor kan krijgen.
Verder is de bedoeling om de week na Koninginnedag daadwerkelijk te verhuizen. Gelukkig kan ik bij mijn nieuwe baan een week later beginnen, want dan kan ik nog mooi de laatste spullen inpakken en de katten terug naar Nederland vliegen. We hopen nog steeds dat we een eigen woning kunnen vinden, al wordt die kans wel steeds kleiner.
Wat ik nog even kwijt wil is dat ik het echt super vind dat iedereen zo ontzettend behulpzaam is qua woning zoeken, opslagruimte regelen, onderdak verschaffen, het verhuizen zelf en het meedenken over een baan voor Peter. Als we terugkomen komen we in ieder geval in een ´warm nest´. Dus bij deze, hartelijk dank voor alle hulp!

Gezocht: tijdelijke woning in NL

Het is nu definitief: we komen terug naar Nederland!Vrijdagmiddag ben ik op tweede gesprek geweest bij Golden Tulip en ik ben meteen aangenomen. Maandag 5 mei kan ik beginnen, dus de al geplande vakantie naar Nederland de week ervoor zal een permanente vakantie gaan worden...
Maar voordat het zover is moet er nog heel veel geregeld worden. Het is natuurlijk het leukst en ook het beste dat Peter en de poezen ook zo snel mogelijk overkomen. Dit kan echter alleen als we woonruimte vinden. Het liefst op Marken, en anders in de omgeving ervan. Gemeubileerd of zonder meubels maakt niet uit. We nemen de meubels die we nu hebben weer mee en kunnen die, dankzij hulp van m´n lieve vriendinnetjes met grote huizen, wel ergens stallen. Het meest ideale zou zijn vanaf eind april/begin mei tot de dag dat we via Woningnet voor een huurwoning in aanmerking zouden komen. Dusss... mocht je wat weten neem dan alsjeblieft even contact met één van ons op!