Terug in NL
We hadden jullie al eerder tussentijds op de hoogte willen stellen, maar plotseling ging het allemaal heel snel. De auto verkocht, de scooter een paar dagen later ook en ook het papierwerk is uiteindelijk allemaal in orde gekomen. Verder de huur opgezegd, bankrekening gecancelled, de telefoon opgezegd, deel van het meubilair verkocht en afscheidsfeestje gevierd.
Vanaf 26 april zijn we een week op vakantie in Nederland geweest en gezellig Koninginnedag en Hemelvaart gevierd. De dag na Hemelvaart ben ik ziek geworden en ben nog steeds niet helemaal de oude. Door dat gedoe kon ik niet doen wat ik moest doen: pakken! Zondagavond 4 mei moest ik echter wel terugvliegen naar Barcelona, want dat ticket was geboekt en ik moest met de katten terug naar Nederland vliegen. Maandag en dinsdag dus wezenloos op de bank gelegen. Woensdag ging iets beter, dus wel íets gedaan, maar we liepen uiteraard zwaar achter op schema.
Woensdagavond kwam Peter aan met de verhuiswagen. Gelukkig kon hij mij donderdagochtend nog even naar het vliegveld brengen en me helpen met katten en koffer tillen. Beetje jammer van die parkeerboete die we kregen toen we stonden in te checken...
Donderdag, vrijdag en zaterdag is Peter bezig geweest met de auto inpakken. En het zat hem niet mee. Naast de tijdsdruk (we hadden die bus voor een week gehuurd) heeft het ook nog eens non stop geregend. Gelukkig heeft hij wel hulp gekregen. Met name van Tijmen, zonder hem was het nooit gelukt.
Zondagavond kwam Peter met de verhuiswagen Marken binnen rijden. De verhuiswagen hebben we maandag 2e Pinksterdag uitgepakt en de spullen zolang ergens ondergebracht. Dinsdag ben ik begonnen met werken en heeft Peter de bus teruggebracht.
Nu wonen we met de katten voorlopig even bij m'n moeder op Marken. Zodra Peter een baan vindt gaan we op zoek naar een woning.
Auto verkopen
Voor mij echt de ergste hoofdpijn-veroorzaker van het hele verhuisgebeuren. De verwachting was dat we hem vrijdag konden ophalen, maar ik kreeg maar geen telefoontje. Het plan om hem zaterdag schoon te maken en op te lappen en zondag te laten zien aan de geïnteresseerden ging dus mooi niet door. Maandagochtend dus zelf maar even gebeld en ja hoor, hij was klaar. Maandagmiddag haalde ik hem op. Compleet met nieuwe onderdelen en een nieuwe accu stond ie me op te wachten. Mooier was ie er niet op geworden, want hij had natuurlijk al 3 maanden stilgestaan onder bomen en in de stof en de boel een beetje wassen doen ze hier niet, maar ik kon er in ieder geval veilig mee naar huis rijden.
Dinsdagochtend even snel een doekje erover heen gehaald om het ergste vuil weg te halen (auto wassen, zwembad vullen, terras spuiten etc. mag hier namelijk niet meer i.v.m. het watertekort) en na slechts één opmerking van een oude kerel over dat ik daar een boete voor kon krijgen snel weer met m´n emmertje naar binnen gerend. ´s Middags door de wasstraat gereden, banden opgepompt en gestofzuigd. Toen zag ie er eindelijk weer toonbaar uit. Vervolgens even naar de Lidl gereden, want dat hadden we ook al 3 maanden niet meer gedaan, lekker in het zonnetje, raampjes open, Spaanse radio aan. Prima. We vroegen ons zelfs even af waarom we nou ook alweer terug naar Nederland gingen.
Maar eenmaal terug thuis werden we weer met beide benen op de grond gezet. Tijdens het boodschappen uitladen hadden we even dubbel geparkeerd, maar toen we hem wilden wegzetten startte hij niet meer. Hij startte wel, maar ging vervolgens ook automatisch weer uit. Dus ´s middags gelijk terug naar de garage, maar toen deed ie het (uiteraard) ineens weer. Maar gelukkig wilde de garageman er nog wel nog even naar kijken voor de zekerheid. Hadden wij mooi even de tijd om te winkelen. Eén uur en een paar tassen met Duvels, paprika chips, rosébiertje (voor mij, wou ik eens proberen) en een paar nieuwe schoenen verder konden we de auto weer ophalen. Hij deed het nog steeds gewoon en alles was goed dus niet zeuren en meenemen dat ding. Gelukkig heeft ie erna geen problemen meer gegeven. Dezelfde avond afgesproken met de potentiële kopers en na een half uur hadden we een deal. Volgende week gaan we proberen de papieren te regelen. Dat wordt ook weer een hele uitdaging vrees ik.
Voorbereidingen treffen
Afgelopen weekend hebben we het plan opgevalt om te kijken of we de flat voorlopig niet zelf gemeubileerd kunnen verhuren. Op die manier hoeven we niet zoveel te verhuizen, kunnen we een kleinere bus huren wat weer scheelt in de kosten en hoeven we ook geen opslag te regelen voor onze spullen. Eventueel kunnen we als we een woning vinden altijd nog eens gaan verhuizen of misschien hebben we tegen die tijd weer wat gespaard en kopen we nieuwe meubels. We hebben nu 2 stellen die geïnteresseerd zijn, dus het is nu even afwachten wat er gaat gebeuren.De auto staat inmiddels bij de garage, maar dat heeft ook wat voeten in de aarde gehad. We zouden hem dus gaan slepen, maar ik kon de sleepkabel nergens vinden. Frustrerend, want ik weet zeker dat ik er één heb. Zal met de verhuizing wel boven water komen
. Bram dus maar afgebeld, want dan zouden we hem wel gewoon zelf naar de garage rijden. Maandagmiddag na het werk dus naar die auto toe en wat toen? Hij wilde niet starten. Niet eens een beetje. Het enige dat je hoorde was ´tik´. Was er toen persoonlijk echt wel helemaal klaar mee, maar Peter stelde voor om hem toch nog even in z´n 2 van de heuvel af te laten rollen in de hoop dat ie misschien toch zou starten. En dat bleek een prachtplan: godzijdank hij deed het. We waren dan ook opgelucht dan we veilig bij de garage waren aangekomen. De garageman liep een rondje om de auto heen en je zag aan zijn gezicht dat het een ´kansloze zaak´ was. Dat gaf hij later trouwens ook toe. Ja, dat wisten wij ook wel. Hoe dan ook, hij wordt nu toch gerepareerd en met een beetje mazzel kunnen we hem vrijdagmiddag weer ophalen. En dan nog zien te verkopen natuurlijk.
Nog een maandje in het normale leven
De gedachte dat we over ongeveer een maand weer in Nederland wonen is wel een beetje raar. We zijn aan de ene kant toch wel met de verhuizing bezig en dingen aan het regelen, maar aan de andere kant is het zo onwerkelijk, want het leven hier gaat ook gewoon door. Maandag moest ik gewoon examen Spaans doen aan het einde van de vervolgcursus waar ik sinds januari mee bezig was (en daar overigens ook voor geslaagd), we gaan gewoon nog iedere dag aan het werk en ook de dagelijkse routine en de borrels en feestjes gaan gewoon door. Aan de andere kant zijn we bezig met verhuiswagens, ziektekostenverzekeringen en huizen- en banenjacht en heb ik van de week mijn baan opgezegd.
De eerste prioriteit heeft de auto. Die heeft nu 3 maanden stilgestaan omdat die koelvloeistof nog steeds lekt en we er dus niet meer in kunnen rijden, maar maandag gaan we hem dan toch eindelijk eens naar de garage brengen om in ieder geval dat gebrek te laten repareren en te checken of ie nog wat waard is. Peter was van de week nog even gaan kijken of ie er nog stond, en dat was het geval, maar iemand heeft voor de lol ook nog even een klap op de motorkap gegeven waardoor die nu niet meer opengaat en er nu bovendien aan de voor- en zijkant én in beide deuren een grote deuk zit. Mooi hebben we hem nooit gevonden, maar nu is hij nog lelijker. Gelukkig kunnen we van iemand een auto lenen zodat we hem naar de garage kunnen slepen. Als ie dan weer rijdt wil een collega van mij hem misschien kopen en zo niet, dan zet ik hem op internet om te kijken of ik er nog wat voor kan krijgen.
Verder is de bedoeling om de week na Koninginnedag daadwerkelijk te verhuizen. Gelukkig kan ik bij mijn nieuwe baan een week later beginnen, want dan kan ik nog mooi de laatste spullen inpakken en de katten terug naar Nederland vliegen. We hopen nog steeds dat we een eigen woning kunnen vinden, al wordt die kans wel steeds kleiner.
Wat ik nog even kwijt wil is dat ik het echt super vind dat iedereen zo ontzettend behulpzaam is qua woning zoeken, opslagruimte regelen, onderdak verschaffen, het verhuizen zelf en het meedenken over een baan voor Peter. Als we terugkomen komen we in ieder geval in een ´warm nest´. Dus bij deze, hartelijk dank voor alle hulp!
Gezocht: tijdelijke woning in NL
Het is nu definitief: we komen terug naar Nederland!Vrijdagmiddag ben ik op tweede gesprek geweest bij Golden Tulip en ik ben meteen aangenomen. Maandag 5 mei kan ik beginnen, dus de al geplande vakantie naar Nederland de week ervoor zal een permanente vakantie gaan worden...
Maar voordat het zover is moet er nog heel veel geregeld worden. Het is natuurlijk het leukst en ook het beste dat Peter en de poezen ook zo snel mogelijk overkomen. Dit kan echter alleen als we woonruimte vinden. Het liefst op Marken, en anders in de omgeving ervan. Gemeubileerd of zonder meubels maakt niet uit. We nemen de meubels die we nu hebben weer mee en kunnen die, dankzij hulp van m´n lieve vriendinnetjes met grote huizen, wel ergens stallen. Het meest ideale zou zijn vanaf eind april/begin mei tot de dag dat we via Woningnet voor een huurwoning in aanmerking zouden komen. Dusss... mocht je wat weten neem dan alsjeblieft even contact met één van ons op!
Voetbalpraatje
KUT FEYENOORD!
Het is Feyenoord weer eens niet gelukt om kampioen te worden, jammer maar helaas, maar ook ''weer'' onze eigen schuld. Mijn felicitaties dan alvast ook weer naar mijn broertje.
Het is echter wel zo, dat ik een beetje moe word van iedereen, die maar zegt dat psv boven iedereen uitsteekt, want dat valt best wel mee.
Ze zeggen altijd dat je geen kampioen wordt in de topwedstrijden, maar tegen de kleintjes. Dat is echter weer eens niet waar. En dan tel ik de afgelopen naaipartij tegen sparta gewoon mee. Als je namelijk de onderlinge topwedstrijden bekijkt, haalt psv 10 punten, ajax 5 en Feyenoord maar 1. (overigens dus wel verdiend van psv) Maar als je deze punten er dus af haalt en de punten tegen de rest dus overhoudt, valt het best wel mee.
1. ajax 27 - 55 pnt.
2. psv 27 - 55 pnt.
3. Feyenoord 27 - 53 pnt.
Feyenoord moet namelijk thuis is wat meer laten zien, want wederom dit jaar weer geen topwedstrijd gewonnen.
(en dan heb ik het nog niet eens over uit)
Als we dat nu wel eens gingen doen dan zag de stand er met een overwinning op ajax en psv thuis ook al weer anders uit.
1. psv 31 - 62 pnt.
2. ajax 31 - 59 pnt.
3. Feyenoord 31 - 59 pnt.
Al met al, steekt psv er dus helemaal niet zo ver boven uit.
Nou ja, dan maar de beker winnen en hebben we toch nog een prijs. En volgend jaar een trainer die wel eens iets meer strijd uit de ploeg kan halen.
De banenjacht in Holanda
Omdat je niks bereikt in het leven door rustig te gaan zitten afwachten ben ik me de afgelopen weken gaan oriënteren op de arbeidsmarkt in Nederland. Niet dat we nu per se zo graag terug willen naar Nederland, maar daar ben je bekend, daar wonen je vrienden en familie, je spreekt de taal, weet hoe alles werkt én liggen de beste carrièremogelijkheden. Zowel voor mij als voor Peter. Daar kunnen we de basis leggen voor een goede toekomst, of dat nu in Nederland is of ergens anders. Dat weet je tenslotte maar nooit met ons
. Aangezien het erop lijkt dat voor Peter de monteursbanen bijna voor het oprapen liggen en het voor mij toch iets lastiger is ben ik alvast begonnen met rondkijken. Ik wil graag terug in het toerisme omdat ik dat gewoon een heel leuk product vind. Alleen wil ik niet meer rechtstreeks in contact met klanten staan, maar liever iets op de achtergrond. Reisbureau's, reserveringsafdelingen, hostess, etc. wil ik dus niet meer en dat maakt het wel lastiger. Ik denk meer aan product management, sales en marketing. De afgelopen weken heb ik in Nederland diverse gesprekken gehad bij detacheringsbureau's, maar ook bij hotels, touroperators en een evenementen- en congrescentrum met als resultaat dat ik bij alle bedrijven was aangenomen of was uitgenodigd voor een tweede gesprek. Ongelooflijk, want voor dit soort banen werd ik in Spanje direct afgewezen. Desondanks heb ik ze gisteren allemaal afgebeld omdat het toch niet helemaal was wat ik zocht. Nogmaals, we gaan terug naar Nederland voor een leuke baan met toekomst, niet per se voor Nederland. Toch is er wel één baan over die me wél heel erg leuk lijkt en waar ik m'n zinnen op heb gezet. Dat is op de Sales & Marketing afdeling van een grote hotelketen. Daar ga ik over 2 weken naar toe voor een tweede gesprek. Als ik daar word aangenomen kan het zomaar zijn dat we over 2 maanden weer in Nederland wonen... En als dat het niet wordt, dan kijken we gewoon rustig verder. Bovendien, het wordt weer zomer, dus om nog een half jaartje hier te blijven is ook geen straf
.
az - Feyenoord
Dankzij de klote politie geen voetbal op zondag en dus op woensdagavond. Ik hoop dat we nu eens kunnen laten zien dat we wel goed kunnen voetballen en vechtlust kunnen laten zien, zeker na deze extra rustdagen. Ik ben alleen bang dat we dat weer niet laten zien. Voorspelling 3-1 verlies en een 6e plek in de stand.
Wikken en wegen
Eind vorig jaar al had ik een beetje het gevoel dat we stil stonden in de situatie waarin we zaten. Het leven met de dag, de uitzichtloze situatie, het hebben van een baan waarin we beiden geen voldoening vonden, het maandelijks geld weggooien aan huur. Daarom heb ik de afgelopen maanden nog eens alles op alles gezet om het hier voor mekaar te krijgen.
Ten eerste ben ik eens gaan kijken naar de woningmarkt. Het leek me een stap in de goed richting om eerst eens te kijken of we niet onze 'eigen plek onder de zon' konden kopen. Met onze inkomens konden we een hypotheek afsluiten van maximaal 180.000 euro. Beetje jammer alleen dat de meeste hypotheken maar tot 80% van de aankoopprijs financieren en je dus je eigen zak met geld moet meenemen om de boel aan te vullen. In Nederland is dit volstrekt niet aan de orde, maar ik begrijp nu wel waarom die jongeren hier tot hun 30ste bij pa en ma blijven wonen. Bovendien ligt de gemiddelde verkoopprijs van een 'oud' appartement met dezelfde afmeting als we nu hebben (35-40m2) op 350.000 euro in zowel Sitges als in Barcelona. En met een beetje navraag en zelfstudie blijkt dat de huizenmarkt in Spanje elk moment in elkaar kon storten, waardoor een huis kopen op dit moment een hele slechte investering kan zijn. Beter van niet dus.
Vervolgens ben ik op zoek gegaan naar een baan die aansluit op mijn studie en werkervaring. Ik zou heel graag weer terug willen in het toerisme. Als commercial of product manager in een hotel of bij een reisorganisatie lijkt me helemaal te gek. Dus druk aan het solliciteren geslagen. Temeer daar ik me nu ook een stuk zekerder voel met de Spaanse taal. En bovendien, de afgelopen maand trek ik het echt niet meer op m'n werk. Het is nog steeds saai en m'n directe collega heeft dus kort geleden de mogelijkheid gekregen om door te stomen naar een andere functie, wat me ook niet helemaal lekker zit. Ik gun het hem van harte hoor, maar deze functie was mij vorig jaar juni al aangeboden en vervolgens in september weer afgenomen omdat er op dat moment in mijn huidige functie nog dingen moesten worden verbeterd. Wat mij steekt is dat nu de mogelijkheid er weer is er niet eerst aan mij wordt gedacht maar aan een ander. Kon ik volgens onze team lead mooi zijn werk overnemen, want daar zou hij geen tijd meer voor hebben en ik had toch niks te doen. En bedankt hè! Nu ben ik er dus helemaal klaar mee daar.
Helaas heeft het solliciteren hier ook niks opgeleverd. Had 3 weken geleden nog 7 sollicitaties open staan en inmiddels ben ik er voor 6 alvast linea recta afgewezen. Op de één of andere manier hebben ze hier voor de banen die ik wil liever een Spanjaard of Catelaan dan een Nederlander die Nederlands, Engels, Spaans en een beetje Duits spreekt. Of ik nu spijt heb dat ik destijds bij Viajes Velero Azul ben weggegaan? Nee, want dan hadden we nu waarschijnlijk nog steeds zonder geld en zonder vrienden in Cambrils gewoond.
Ik denk dat je in Spanje alleen een bestaan kunt opbouwen als geld geen rol speelt of als je je eigen bedrijf opstart. We vragen ons dan ook af of Spanje ons wel de toekomst kan bieden zoals wij die voor ogen hebben.
Wist je trouwens dat...
... we in Spanje net aan het herstellen zijn van een hevige griepepidemie?
... ik uiteraard wéér niet tot één van de slachtoffers behoorde?
... afgelopen januari hier de warmste januari-maand was van de laatste 114 jaar?
Is het al 18.00 uur?
Met die zin beginnen we de laatste tijd steeds de dag. Die komt gelijk achter ´goedemorgen, buenos dias en good morning´. We zijn inmiddels 3 weken verder en ik heb vandaag echt het vervelingshoogtepunt bereikt: om 10.15 uur had ik al m´n werk gedaan. En ja, ik zit mezelf nu dus al zo´n 5 uur bezig te houden...
. Ik zit er inmiddels allang niet meer mee dat m´n collega´s op m´n scherm kunnen zien dat ik de hele dag zit te internetten maar dit is echt wel heel erg vervelend. De dagen duren eindeloos lang. Ook gebruik ik m´n hersenen niet bij deze baan en voel ik me met de dag dommer worden. Jaja, straks word ik letterlijk een dom blondje. Nu zijn er mensen die er van genieten om betaald te worden voor de hele dag niks doen, maar dit is echt niks voor mij. Geef mij maar stress!
Uiteraard heb ik het hier al meerdere keren met m´n team lead over gehad en ze kwam eindelijk met het nieuws dat vanaf maandag alles zal gaan veranderen. Dan krijg ik nóg 3 landen erbij... Dat betekent dus dat ik voor Nederland, Frankrijk, Italië, Portugal, Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk én Israel ga werken. Niet dat de hele job dan uitdagender wordt ofzo, want het is alleen maar meer van hetzelfde maar hopelijk gaan de dagen dan wel wat sneller. Heb vandaag in ieder geval de tijd gehad om mezelf weer eens op de digitale arbeidsmarkt te laten zien. En nu maar hopen dat er gauw iets beters voorbij komt...
Pret in Portugal
Wat is het toch een leuk om een internationale vriendenkring te hebben. Zo hadden we van het weekend een reden om naar Portugal te gaan... voor de bruiloft van Sjoerd (NL) en Marisa (P)! Vrijdagavond naar Porto gevlogen, waarvandaan we met de huurauto zo´n 70 km naar het noorden zijn gereden. Bij aankomst eerst maar eens even een biertje gedronken en vervolgens iets wezen eten met de andere bruiloftsgasten. Zaterdag was dè dag. Om 15.00 uur werden we verwacht op de bruiloftslocatie: een partyzaal met (overdekt) terras, patio, stukje tuin, en een heel mooi uitzicht. Rond 15.45 uur kwam de bruid eraan en werd er getrouwd. Voor de goede orde: ze zeiden allebei Sí! Vervolgens stonden er allemaal kleine hapjes klaar en was er een soort van staande receptie. Daarna konden we naar binnen voor het eten. Na het eten kon er gedanst worden. Over het algemeen veel Portugese muziek, dus daar konden wij en de andere aanwezige Nederlanders niet zo heel goed mee uit de voeten, maar dat hoort erbij op een buitenlands feest. En bovendien, er was wijn en bier genoeg 
. Al met al een geslaagde avond dus.
Omdat we toch in de buurt waren zijn we zondag naar Porto gereden, de één na grootste stad van Portugal. Daar een hotelletje geboekt en de stad doorgewandeld. In een lokaal barretje hebben we de lekkerste hamburger van de hele wereld gegeten. Vervolgens terug naar het hotel om op tijd te gaan slapen. Maandag vroeg opgestaan en weer gaan wandelen. Via een hele hoge brug (ja, knikkende knieën) zijn we naar de andere kant van de rivier gelopen die Porto in tweeën deelt. Hier stonden alle beroemde porthuizen. Te lang konden we ook niet blijven, want we vlogen om 18.00 uur weer terug naar huis. Voordat we in de auto stapten nog zo een hamburger besteld bij datzelfde tentje en daarna naar het hypermoderne vliegveld van Porto om weer terug naar Barcelona te vliegen. Foto´s volgen in "Lees verder" ...
Aan het werk?
De verveling begint een beetje toe te slaan op het werk. We hebben de afgelopen maanden hard gewerkt aan alle problemen die de migratie uit ´the UK´ met zich meebracht, maar langzaam maar zeker komt alles nu op zijn pootjes terecht. Bovendien weet iedereen nu wat er van hem/haar verwacht wordt en staan we niet zo vaak meer voor verrassingen. Dat geldt ook voor mij. Door de verbeterde structuur en de ervaring die ik inmiddels heb opgebouwd (zo ingewikkeld is het werk ook niet...), heb ik mijn werk tegenwoordig een stuk sneller gedaan en raak ik de motivatie een beetje kwijt. Vandaar dat ik jullie ook steeds vaker aan het stalken ben met mailtjes . Maar geen zorgen hoor. Ik blijf hier gewoon nog even lekker zitten totdat het moment komt dat ik intern naar een betere functie kan doorstromen. De aanhouder wint! Bovendien heb ik gezellige collega´s. Toen ik net op de computer aan het rommelen was vond ik de onderstaande foto´s.
Dit zijn mijn directe collega´s:
En met deze mensen vorm ik het Cash Clearing Team:
V.l.n.r.: Rocio (team lead), ik, Richard (NL) en Miguel (ES)
Bluffend naar korting
Zojuist heb ik iets heel stoers gedaan op aanraden van een collega. Hij had namelijk een permanente korting weten te bedingen op zijn telefoonrekening door te doen alsof hij zijn contract op wilde zeggen vanwege een beter aanbod van een andere provider, en dat wou ik ook! Normaal gesproken doe ik dat soort dingen niet, want ik zou veels te bang zijn dat ze de lijn gewoon zouden afsluiten en dat we dan zonder telefoon en internet zouden komen te zitten, maar ik in dit geval vond ik het wel het proberen waard. Dus ik vol adrenaline bellen naar de Jazztel en toen ik uiteindelijk werd doorverbonden met de afdeling die de boel daadwerkelijk zou stopzetten kwamen ze met een tegenoffer dat beter was dan de aanbieding die de concurrent aanbood. Die heb ik geaccepteerd en nu betalen we in het vervolg iedere maand € 11,50 minder aan abonnementskosten!
Terug naar het gewone leven
We zijn inmiddels weer terug in Spanje, maar we hebben een hele leuke week gehad in Nederland. Het was weer even heen en weer rennen (of liever gezegd: rijden), waardoor je eigenlijk overal net te weinig tijd voor hebt, maar het was ontzettend leuk om jullie allemaal weer even gezien te hebben. Zaterdagavond zijn we weer terug gevlogen. Nog snel even een fles Bacardi Razz gescoord op Schiphol (lekker hoor Vanes!) en met een uurtje vertraging weer veilig op Barcelona geland, waar de thermometer 16 graden aangaf. Lekker hoor.
Zondag eerst even de wasmachine aangezet, opgeruimd en schoongemaakt. Toen Peter wilde gaan stofzuigen bleek de zak vol te zitten, dus die eruit gehaald maar toen bleken we geen nieuwe zakken te hebben. Handig. Dus gisteren maar meteen een hele nieuwe stofzuiger gekocht. Zónder zak. Wat een uitvinding! Zondagavond trouwens ook nog de eerste afleveringen van Sex & the City gekeken. Ja, ik weet het, ik ben die ene die het nog nooit gevolgd heeft. Maar dankzij Marjolein kan ik nu een paar seizoenen vooruit. Ik moet alleen wel eerlijk zeggen dat ik nog niet helemaal overtuigd ben. Waarschijnlijk moet ik even wat meer afleveringen kijken om er in te komen...
Vanaf gisteren is echt het dagelijkse leven weer begonnen: werken, school, etc. Van het weekend maar even relaxen denk ik .
Oh ja, vandaag hebben we overigens meteen onze volgende vakantie geboekt. We komen in de week van Koninginnedag en Hemelvaart weer naar Nederland. We kijken er alweer naar uit!
Kerst in Barcelona
Dit jaar waren we even niet in de gelegenheid om met de Kerst naar Nederland te komen, maar gelukkig hebben we een geweldig alternatief: Harry en Bianca op visite! Zaterdagavond laat zijn ze aangekomen en aanstaande zaterdag is het weer afgelopen. Maar we hebben er in ieder geval al een aantal leuke, gezellige dagen op zitten.
Zondag was dé voetbaldag met voor de 2 Feyenoorders fantastische resultaten
. 's Avonds zouden we nog Barcelona - Real Madrid gaan kijken in de bar, maar omdat alle barren al vol zaten zijn we wat gaan eten, waar we alle 4 een gigantisch stuk vlees kregen (zie foto).
Maandag moesten Peter en ik allebei werken en toen hebben Harry en Bianca een gigantisch stuk gewandeld, aan de hand van een wandelroute uit een Barcelona guide. En ze hebben zichzelf overtroffen aangezien ze precies de steilste route hadden uitgekozen van heel Barcelona (Parque Guëll, Gracia)!
Gisteren, 1e Kerstdag, zijn we van het uitzicht wezen genieten op de Tibidabo om ons erna vervolgens vol te vreten tijdens het gourmetten.
Foto's zeggen meer, dus hierbij een korte impressie:
Uit eten bij het Grill restaurant (zie dat vlees...)
Imbecielen
Vrienden voor het leven
Ja, ik vind Harry ook wel aardig
Op de trap (in de wind) bij de Tibidabo
Gourmetten op 1e Kerstdag
Geslaagd!
Maandagavond moest ik examen doen om de cursus Spaans waar ik de afgelopen 3 maanden mee bezig ben geweest af te sluiten. En ik had 87% van de opgaven goed, dus nu even van de Kerstvakantie genieten en dan begin ik 7 januari aan een nieuwe cursus van 3 maanden op een niveautje hoger!
En de foto's...
Het Noorse winterlandschap
Ik bij de fjorden
Vanessa op het strandje
De bar van Lars' ouders (waar we zaterdagavond feest hadden en eland gingen eten)
Weekendje Noorwegen
Afgelopen weekend heb ik het zonnige Spaanse land verruilt voor het koude verre Noorwegen. Maar wat een prachtig land is dat zeg! Daar krijg je pas écht het winter- en kerstgevoel dat in Nederland en Spanje ver te zoeken is. Uiteraard ging ik er niet heen voor het land, maar om mijn vriendinnetje Vanessa op te zoeken! We hebben echt heel veel lol gehad bij alles dat we gedaan hebben. Zo zijn we naar de fjorden geweest en hebben we als vanouds weer eens op de tafels staan te dansen in de kroeg. Verder heb ik voor het eerst in mijn leven eland gegeten, heb ik een Noors feest meegemaakt bij de ouders van Lars en hadden we de tijd genomen om weer even helemaal bij te praten. Als het even kan zou ik graag gauw nog eens terug gaan. Binnenkort wat foto´s voor een korte impressie...
15-12-07 Feyenoord - az
VS 
Ben benieuwd hoe het er voor staat zaterdag.
Ik hoop dat we nu wel de instelling hebben om er vol voor te gaan, want afgelopen zondag was natuurlijk echt bagger.
Dan heb ik er wel vertrouwen in. Zo goed (als de media ons wil doen geloven) is az niet hoor.
Ik voorspel een 2-0 overwinning.
(en de j*den een 0-3 nederlaag)
Badkamerprobleem verleden tijd
Nou, de badkamer is weer klaar hoor, al ging het niet echt gemakkelijk. Gisteren om 08.00 uur, juist toen we allebei op het punt stonden te vertrekken, stonden ze voor de deur. En wat moet je dan? Tja, dan vertel je ze dat je niet altijd maar tijd hebt als het hun uitkomt en dat het kantoor dat hun uitzond en mij in eerste instantie had gebeld maar opnieuw moest bellen om netjes een afspraak te maken (zoals het hoort, toch?). Maar aangezien een beetje proactiviteit ver te zoeken is bij die gasten hier stonden ze me toen een beetje appelig aan te kijken hier en hoor je vervolgens: 'Ja, maar dat gaat zomaar niet. Volgens de chef moeten wij hier vandaag werken.' Dus ik: 'Maar wij moeten ook werken, dus er is niemand thuis, dus moeten jullie een andere keer terugkomen.' Hij: 'Maar wij moeten hier de boel af maken, want dat zegt de chef.' Ik: 'Hoe lang gaat dat duren dan?' 'Om een uur of 2 vanmiddag zijn we wel klaar'. Dus ik: 'Nog een halve dag?? Dan hebben we een probleem. Wat is het telefoonnummer van die chef?' Met de chef afgesproken dat ze de dag erna terug zouden komen. Was ik alleen wel verplicht een dag vrij te nemen, want we laten die gasten natuurlijk niet zomaar hier in huis rondlopen. Gelukkig had mijn baas daar wel begrip voor en ben ik vandaag dus vrij. Wel zonde van m'n dagen, dat wel.
Toen ze vanochtend aankwamen waren ze een beetje terughoudend. Voorzichtig vroeg die ene of ik nog boos was. Dus ik de situatie uitleggen, hun ook, en uiteindelijk is het gewoon de schuld van het kantoor. Hun worden ook maar overal gedropt en verteld wat ze moesten. Maar goed, ze kwamen helemaal los en nu begrijp ik waarom Peter zo goed met zo overweg kon. Ze waren echt hartstikke aardig! Dus de hele ochtend zitten lullen, ik weet inmiddels alles over Roemenië (daar kwamen ze allebei vandaan, vader en schoonzoon) en voor ik het wist waren ze klaar. Vanmiddag komen ze terug om een nieuwe wc-bril te plaatsen en dan kan ik gaan dweilen en stoffen. Hopelijk was dit de laatste keer...
Geluk op komst?
Sinterklaas heeft ons beiden afgelopen weekend, toen mem en Mark hier waren, helemaal verwend. Naast chocoladeletters, pakjes, (gevuld) speculaas (mmmmm!!) en andere leuke en lekkere verrassingen hebben we ook allebei een December kraslot gekregen. Zoals elk jaar gaan we er ook dit jaar weer vanuit in januari in Nederland die jackpot te kunnen innen en... het begin is er! Bij het extra spel achter het 5 december vakje heb ik al € 2 gewonnen! En dat is maar goed ook, want om de week nog even toepasselijk af te sluiten ging vanochtend m´n MP3 stuk en zonder muziek is die Barcelonese metro maar verdomd saai. Verder dromen we nog van een nieuwe auto, nieuwe scooter, nieuwe televisie, koophuis en een vakantie naar Aruba. Dus kom maar op met die hoofdprijs! Temeer daar die Gaston en Winston nou ook nooit eens op zondagavond bij m´n moeder langs komen... Met koffer 9 naar Marken mensen, koffer 9!
Om de kansen te vergroten zou ik ook nog het liefst meedoen met ´El Gordo´ (de Spaanse loterij met die zingende jongetjes op 2e Kerstdag) en de Staatsloterij, maar dat mag niet van Peter. En ach, mochten we niet winnen, dan gaan we allemaal in ieder geval gezond het nieuwe jaar in, maar alleen wat minder rijk.
Rotweek
Wat een heerlijk zorgeloos kort weekje had moeten worden is geëindigd in een toestand. Eerst maandag. Toen stootte Peter keihard zijn knie tegen de deur. Dat deed even pijn, maar dat werd steeds minder dus niks aan de hand, dachten we. Maar 's nachts werd het hele been stijf en pijnlijk en na een slapeloze nacht zijn we dinsdagochtend naar de dokter gereden. Daar kreeg de patiënt medicijnen voorgeschreven, het advies om ijs op de zere plek te leggen en een 'Baja' (ziekteverlof) voor 2 dagen.
Toen ik vervolgens op weg was naar mijn werk kreeg ik telefoon van één of ander kantoor met de (inmiddels bekende) boodschap dat wij nog steeds lekkage veroorzaakten op de benedenverdieping en of ze z.s.m. langs konden komen om het probleem op te sporen (voor de vierde keer). Dus ik zeg dat ze kunnen langs komen na 19.00 uur omdat ik dan thuis ben van mijn werk. Dat was onmogelijk, want die gasten werkten maar tot 18.00 uur, dus of ik anders de sleutel niet even ergens kon afgeven zodat ze erin konden. Ja, haha, niet dus. Maar goed, Peter zat toch ziek thuis, dus ze mochten dan 's middags wel even komen KIJKEN. Vervolgens krijg ik een sms van Peter met de boodschap 'Ze gaan de boel weer openbreken' en toen ik thuis kwam lag inderdaad de badkamer weer open zonder dat daar enige toestemming voor was gegeven. Ondanks dat vorig jaar de boel verholpen zou zijn door het vervangen van de sifons bleek het nog steeds ergens te lekken. Gisteren zijn ze de hele dag mee bezig geweest om het te repareren. Na in totaal 13 uur bezig te zijn geweest is het probleem inmiddels verholpen (zeggen ze), maar ze hebben ons wel achtergelaten met een open badkuip (de tegels die overigens ook nog eens net niet de goede kleur hadden waren niet op voorraad, dus die volgen nog) en een kapotte wc-bril.
Alle spullen van de klusjesmannen liggen er ook nog omdat ze in de veronderstelling zijn dat wij maandag wel even vrij nemen zodat ze die tegels erop kunnen zetten.
Nou had hij zijn spullen sowieso niet mee kunnen nemen, want klusjesmannen hebben hier geen auto, maar reizen gewoon met de metro.
Door dat gedoe kon Peter gisteren ook zijn 'Alta' (bewijs einde ziekteverlof) niet ophalen en vandaag ook niet omdat het een feestdag is en de dokter dicht is, waardoor hij nu vandaag een verplichte vrije dag moet opnemen die hij niet meer heeft. Wat een rotland is dit soms toch ook. Maar het is wel mooi weer...
Joepie-update
Aangezien ik meerdere mailtjes van jullie had gekregen met de vraag hoe het met de poes gaat, hierbij even het laatste nieuws. Na de eerste avond/nacht is het wel iets beter gegaan. Hij kotst nu nog wel gemiddeld 2-3 keer per dag en hij slaapt heel veel. Vanochtend leek het wel alsof ie wat beter ging eten, maar hij is nog lang niet de oude. Zelfs zijn manier van miauwen is anders, erg klagend en zwak.Nu heeft hij in het verleden een keer de griep gehad en het lijkt er een beetje op dat ie dat weer heeft. Dat zou ook best kunnen, want´s avonds ligt ie namelijk altijd in zijn mandje lekker warm tegen de verwarming maar dan wel soms onder het open raam. En dat is natuurlijk niet zo goed. Vorig weekend is het bovendien echt zomaar even 2 dagen extreem koud geweest (rond het vriespunt).
We kijken het van het weekend nog even aan en als hij maandag nog niet heel veel beter is dan brengen we hem alsnog naar de dierenarts. Kijken of die hem dan een beetje kan oplappen. Maar we hopen natuurlijk dat dat niet nodig zal zijn.
Hectisch avondje
Nou, gister dus naar dat ziekenhuis geweest. Geloof me, daar wil je nooit terechtkomen. Voor de Markers, beetje in Gebouw Hoog-stijl. Voor de niet-Markers: ooit een keer gebouwd en vervolgens nooit meer wat aan gedaan, erg viezig, goedkoop en ouderwets. Alles ook slecht aangegeven, ben dan ook op plekken geweeest waar ik niet had mogen komen (en daar vervolgens ook weer weggestuurd). Maar goed, de foto is binnen, mijn zogenaamd weggehaalde verstandskies is duidelijk zichtbaar, dus nu weer terug naar de tandarts. Aangezien ik te vroeg was en tevens de enige stond ik dan ook om 19.00 uur weer buiten en was ik vroeg thuis.Daar trof ik mijn enigszins vermoeide en lichtelijk geïrriteerde schatje aan die zojuist het halve huis had moeten soppen omdat poes Joepie alles ondergekotst had. Hij had geen plekje overgeslagen. Op de vloerbedekking, in de keuken, in de serre, op het tapijt, in en op de kattenbak... En het hield niet op ook! De hele avond is de poes ziek geweest, en dat ging ´s nachts nog ff door ook. Toen ie midden in de nacht ook het dekbed onderkotste waren we er eigenlijk wel helemaal klaar mee. En de poes waarschijnlijk ook. Straks de situatie maar ff bekijken als we thuis zijn en als ie niet beter is, dan gaan we maar weer eens naar de dierenarts...
Naar de tandarts
Nu Lucky gelukkig weer aan de beterende hand is ga ik er vanavond zelf aan geloven. Ik moet naar het ziekenhuis! Spannend! Of eigenlijk niet.
Een week of wat geleden vond ik het nodig om na 2 jaar maar weer eens een bezoekje aan de tandarts te wagen. Bij toeval had ik een Nederlandse tandarts in Barcelona ontdekt, dus wel zo handig. Maar ben helemaal tevreden over haar hoor. Zo heeft ze m´n tanden weer mooi recht geslepen (was ooit een stuk van afgebroken door een bierflesje, lang verhaal) en weer mooi wit gemaakt. Hoewel ik geen gaatjes had ontdekte ze wel iets anders: het restant van een (dacht ik) ooit getrokken verstandskies. Lekker hoor. Daar moest natuurlijk een foto van gemaakt worden! Maar aangezien ze dat zelf niet deed moest ik daar zelf even achteraan gaan. Om de Spaanse bureaucratie te omzeilen kon ik gewoon ergens naar binnen huppelen om een fotootje te laten maken en vervolgens 40 euro lichter weer mét foto naar buiten te wandelen, maar het kon ook GRATIS. Dus ik naar de huisarts, waar de receptioniste me vertelde dat ik de volgende ochtend terug moest komen, die me toen een nummertje gaf om naar de staatstandarts te gaan die me vervolgens na 2 uur wachten zonder enige blik in m´n mond een papiertje gaf met een afspraak om m´n gebit op maandag 19 november om 19.00 uur op de foto te laten zetten. En dat is vandaag! Ben benieuwd of ik voor 21.00 uur thuis zal zijn...
Voor altijd een patiëntje
Die urine wordt vervolgens onderzocht en op basis van de resultaten wordt er een speciaal dieet voor hem samengesteld waar hij zich de rest van zijn leven aan moet houden. En dan een dieet waar Joepie ook aan kan meedoen, want met 2 katten wordt het anders vrij lastig. Arme Loeky, el pobrecito....
Marken - 50 jaar geen eiland meer
Op deze speciale dag even een terugblik in het verleden. Bijna 28 jaar geleden ben ik geboren op Marken en daar ook opgegroeid. Hoewel ik er al vrij lang niet meer woon heb ik nog steeds wel iets met die plek. Van alle plaatsen waar ik gewoond heb, voelt het hier nog steeds als thuis komen. Als het even kan probeer ik vooral met Koninginnedag, de Havenfeesten, Oud & Nieuw (´opzitten´) en andere evenementen toch even terug te vliegen. Al is dat de laatste jaren niet altijd gelukt . Op deze foto het laatste huis(je) waar ik met Peter gewoond heb voordat we naar Spanje gingen verhuizen:
Helaas kan ik er zelf niet bij zijn, maar ik wens iedereen daar veel plezier toe bij alle festiviteiten!
HET WEER: