Terug in NL
We hadden jullie al eerder tussentijds op de hoogte willen stellen, maar plotseling ging het allemaal heel snel. De auto verkocht, de scooter een paar dagen later ook en ook het papierwerk is uiteindelijk allemaal in orde gekomen. Verder de huur opgezegd, bankrekening gecancelled, de telefoon opgezegd, deel van het meubilair verkocht en afscheidsfeestje gevierd.
Vanaf 26 april zijn we een week op vakantie in Nederland geweest en gezellig Koninginnedag en Hemelvaart gevierd. De dag na Hemelvaart ben ik ziek geworden en ben nog steeds niet helemaal de oude. Door dat gedoe kon ik niet doen wat ik moest doen: pakken! Zondagavond 4 mei moest ik echter wel terugvliegen naar Barcelona, want dat ticket was geboekt en ik moest met de katten terug naar Nederland vliegen. Maandag en dinsdag dus wezenloos op de bank gelegen. Woensdag ging iets beter, dus wel íets gedaan, maar we liepen uiteraard zwaar achter op schema.
Woensdagavond kwam Peter aan met de verhuiswagen. Gelukkig kon hij mij donderdagochtend nog even naar het vliegveld brengen en me helpen met katten en koffer tillen. Beetje jammer van die parkeerboete die we kregen toen we stonden in te checken...
Donderdag, vrijdag en zaterdag is Peter bezig geweest met de auto inpakken. En het zat hem niet mee. Naast de tijdsdruk (we hadden die bus voor een week gehuurd) heeft het ook nog eens non stop geregend. Gelukkig heeft hij wel hulp gekregen. Met name van Tijmen, zonder hem was het nooit gelukt.
Zondagavond kwam Peter met de verhuiswagen Marken binnen rijden. De verhuiswagen hebben we maandag 2e Pinksterdag uitgepakt en de spullen zolang ergens ondergebracht. Dinsdag ben ik begonnen met werken en heeft Peter de bus teruggebracht.
Nu wonen we met de katten voorlopig even bij m'n moeder op Marken. Zodra Peter een baan vindt gaan we op zoek naar een woning.
Auto verkopen
Voor mij echt de ergste hoofdpijn-veroorzaker van het hele verhuisgebeuren. De verwachting was dat we hem vrijdag konden ophalen, maar ik kreeg maar geen telefoontje. Het plan om hem zaterdag schoon te maken en op te lappen en zondag te laten zien aan de geïnteresseerden ging dus mooi niet door. Maandagochtend dus zelf maar even gebeld en ja hoor, hij was klaar. Maandagmiddag haalde ik hem op. Compleet met nieuwe onderdelen en een nieuwe accu stond ie me op te wachten. Mooier was ie er niet op geworden, want hij had natuurlijk al 3 maanden stilgestaan onder bomen en in de stof en de boel een beetje wassen doen ze hier niet, maar ik kon er in ieder geval veilig mee naar huis rijden.
Dinsdagochtend even snel een doekje erover heen gehaald om het ergste vuil weg te halen (auto wassen, zwembad vullen, terras spuiten etc. mag hier namelijk niet meer i.v.m. het watertekort) en na slechts één opmerking van een oude kerel over dat ik daar een boete voor kon krijgen snel weer met m´n emmertje naar binnen gerend. ´s Middags door de wasstraat gereden, banden opgepompt en gestofzuigd. Toen zag ie er eindelijk weer toonbaar uit. Vervolgens even naar de Lidl gereden, want dat hadden we ook al 3 maanden niet meer gedaan, lekker in het zonnetje, raampjes open, Spaanse radio aan. Prima. We vroegen ons zelfs even af waarom we nou ook alweer terug naar Nederland gingen.
Maar eenmaal terug thuis werden we weer met beide benen op de grond gezet. Tijdens het boodschappen uitladen hadden we even dubbel geparkeerd, maar toen we hem wilden wegzetten startte hij niet meer. Hij startte wel, maar ging vervolgens ook automatisch weer uit. Dus ´s middags gelijk terug naar de garage, maar toen deed ie het (uiteraard) ineens weer. Maar gelukkig wilde de garageman er nog wel nog even naar kijken voor de zekerheid. Hadden wij mooi even de tijd om te winkelen. Eén uur en een paar tassen met Duvels, paprika chips, rosébiertje (voor mij, wou ik eens proberen) en een paar nieuwe schoenen verder konden we de auto weer ophalen. Hij deed het nog steeds gewoon en alles was goed dus niet zeuren en meenemen dat ding. Gelukkig heeft ie erna geen problemen meer gegeven. Dezelfde avond afgesproken met de potentiële kopers en na een half uur hadden we een deal. Volgende week gaan we proberen de papieren te regelen. Dat wordt ook weer een hele uitdaging vrees ik.
Voorbereidingen treffen
Afgelopen weekend hebben we het plan opgevalt om te kijken of we de flat voorlopig niet zelf gemeubileerd kunnen verhuren. Op die manier hoeven we niet zoveel te verhuizen, kunnen we een kleinere bus huren wat weer scheelt in de kosten en hoeven we ook geen opslag te regelen voor onze spullen. Eventueel kunnen we als we een woning vinden altijd nog eens gaan verhuizen of misschien hebben we tegen die tijd weer wat gespaard en kopen we nieuwe meubels. We hebben nu 2 stellen die geïnteresseerd zijn, dus het is nu even afwachten wat er gaat gebeuren.De auto staat inmiddels bij de garage, maar dat heeft ook wat voeten in de aarde gehad. We zouden hem dus gaan slepen, maar ik kon de sleepkabel nergens vinden. Frustrerend, want ik weet zeker dat ik er één heb. Zal met de verhuizing wel boven water komen
. Bram dus maar afgebeld, want dan zouden we hem wel gewoon zelf naar de garage rijden. Maandagmiddag na het werk dus naar die auto toe en wat toen? Hij wilde niet starten. Niet eens een beetje. Het enige dat je hoorde was ´tik´. Was er toen persoonlijk echt wel helemaal klaar mee, maar Peter stelde voor om hem toch nog even in z´n 2 van de heuvel af te laten rollen in de hoop dat ie misschien toch zou starten. En dat bleek een prachtplan: godzijdank hij deed het. We waren dan ook opgelucht dan we veilig bij de garage waren aangekomen. De garageman liep een rondje om de auto heen en je zag aan zijn gezicht dat het een ´kansloze zaak´ was. Dat gaf hij later trouwens ook toe. Ja, dat wisten wij ook wel. Hoe dan ook, hij wordt nu toch gerepareerd en met een beetje mazzel kunnen we hem vrijdagmiddag weer ophalen. En dan nog zien te verkopen natuurlijk.
Wikken en wegen
Eind vorig jaar al had ik een beetje het gevoel dat we stil stonden in de situatie waarin we zaten. Het leven met de dag, de uitzichtloze situatie, het hebben van een baan waarin we beiden geen voldoening vonden, het maandelijks geld weggooien aan huur. Daarom heb ik de afgelopen maanden nog eens alles op alles gezet om het hier voor mekaar te krijgen.
Ten eerste ben ik eens gaan kijken naar de woningmarkt. Het leek me een stap in de goed richting om eerst eens te kijken of we niet onze 'eigen plek onder de zon' konden kopen. Met onze inkomens konden we een hypotheek afsluiten van maximaal 180.000 euro. Beetje jammer alleen dat de meeste hypotheken maar tot 80% van de aankoopprijs financieren en je dus je eigen zak met geld moet meenemen om de boel aan te vullen. In Nederland is dit volstrekt niet aan de orde, maar ik begrijp nu wel waarom die jongeren hier tot hun 30ste bij pa en ma blijven wonen. Bovendien ligt de gemiddelde verkoopprijs van een 'oud' appartement met dezelfde afmeting als we nu hebben (35-40m2) op 350.000 euro in zowel Sitges als in Barcelona. En met een beetje navraag en zelfstudie blijkt dat de huizenmarkt in Spanje elk moment in elkaar kon storten, waardoor een huis kopen op dit moment een hele slechte investering kan zijn. Beter van niet dus.
Vervolgens ben ik op zoek gegaan naar een baan die aansluit op mijn studie en werkervaring. Ik zou heel graag weer terug willen in het toerisme. Als commercial of product manager in een hotel of bij een reisorganisatie lijkt me helemaal te gek. Dus druk aan het solliciteren geslagen. Temeer daar ik me nu ook een stuk zekerder voel met de Spaanse taal. En bovendien, de afgelopen maand trek ik het echt niet meer op m'n werk. Het is nog steeds saai en m'n directe collega heeft dus kort geleden de mogelijkheid gekregen om door te stomen naar een andere functie, wat me ook niet helemaal lekker zit. Ik gun het hem van harte hoor, maar deze functie was mij vorig jaar juni al aangeboden en vervolgens in september weer afgenomen omdat er op dat moment in mijn huidige functie nog dingen moesten worden verbeterd. Wat mij steekt is dat nu de mogelijkheid er weer is er niet eerst aan mij wordt gedacht maar aan een ander. Kon ik volgens onze team lead mooi zijn werk overnemen, want daar zou hij geen tijd meer voor hebben en ik had toch niks te doen. En bedankt hè! Nu ben ik er dus helemaal klaar mee daar.
Helaas heeft het solliciteren hier ook niks opgeleverd. Had 3 weken geleden nog 7 sollicitaties open staan en inmiddels ben ik er voor 6 alvast linea recta afgewezen. Op de één of andere manier hebben ze hier voor de banen die ik wil liever een Spanjaard of Catelaan dan een Nederlander die Nederlands, Engels, Spaans en een beetje Duits spreekt. Of ik nu spijt heb dat ik destijds bij Viajes Velero Azul ben weggegaan? Nee, want dan hadden we nu waarschijnlijk nog steeds zonder geld en zonder vrienden in Cambrils gewoond.
Ik denk dat je in Spanje alleen een bestaan kunt opbouwen als geld geen rol speelt of als je je eigen bedrijf opstart. We vragen ons dan ook af of Spanje ons wel de toekomst kan bieden zoals wij die voor ogen hebben.
Wist je trouwens dat...
... we in Spanje net aan het herstellen zijn van een hevige griepepidemie?
... ik uiteraard wéér niet tot één van de slachtoffers behoorde?
... afgelopen januari hier de warmste januari-maand was van de laatste 114 jaar?
Is het al 18.00 uur?
Met die zin beginnen we de laatste tijd steeds de dag. Die komt gelijk achter ´goedemorgen, buenos dias en good morning´. We zijn inmiddels 3 weken verder en ik heb vandaag echt het vervelingshoogtepunt bereikt: om 10.15 uur had ik al m´n werk gedaan. En ja, ik zit mezelf nu dus al zo´n 5 uur bezig te houden...
. Ik zit er inmiddels allang niet meer mee dat m´n collega´s op m´n scherm kunnen zien dat ik de hele dag zit te internetten maar dit is echt wel heel erg vervelend. De dagen duren eindeloos lang. Ook gebruik ik m´n hersenen niet bij deze baan en voel ik me met de dag dommer worden. Jaja, straks word ik letterlijk een dom blondje. Nu zijn er mensen die er van genieten om betaald te worden voor de hele dag niks doen, maar dit is echt niks voor mij. Geef mij maar stress!
Uiteraard heb ik het hier al meerdere keren met m´n team lead over gehad en ze kwam eindelijk met het nieuws dat vanaf maandag alles zal gaan veranderen. Dan krijg ik nóg 3 landen erbij... Dat betekent dus dat ik voor Nederland, Frankrijk, Italië, Portugal, Duitsland, Zwitserland, Oostenrijk én Israel ga werken. Niet dat de hele job dan uitdagender wordt ofzo, want het is alleen maar meer van hetzelfde maar hopelijk gaan de dagen dan wel wat sneller. Heb vandaag in ieder geval de tijd gehad om mezelf weer eens op de digitale arbeidsmarkt te laten zien. En nu maar hopen dat er gauw iets beters voorbij komt...
Aan het werk?
De verveling begint een beetje toe te slaan op het werk. We hebben de afgelopen maanden hard gewerkt aan alle problemen die de migratie uit ´the UK´ met zich meebracht, maar langzaam maar zeker komt alles nu op zijn pootjes terecht. Bovendien weet iedereen nu wat er van hem/haar verwacht wordt en staan we niet zo vaak meer voor verrassingen. Dat geldt ook voor mij. Door de verbeterde structuur en de ervaring die ik inmiddels heb opgebouwd (zo ingewikkeld is het werk ook niet...), heb ik mijn werk tegenwoordig een stuk sneller gedaan en raak ik de motivatie een beetje kwijt. Vandaar dat ik jullie ook steeds vaker aan het stalken ben met mailtjes 
. Maar geen zorgen hoor. Ik blijf hier gewoon nog even lekker zitten totdat het moment komt dat ik intern naar een betere functie kan doorstromen. De aanhouder wint! Bovendien heb ik gezellige collega´s. Toen ik net op de computer aan het rommelen was vond ik de onderstaande foto´s.
Dit zijn mijn directe collega´s:
En met deze mensen vorm ik het Cash Clearing Team:
V.l.n.r.: Rocio (team lead), ik, Richard (NL) en Miguel (ES)
Bluffend naar korting
Zojuist heb ik iets heel stoers gedaan op aanraden van een collega. Hij had namelijk een permanente korting weten te bedingen op zijn telefoonrekening door te doen alsof hij zijn contract op wilde zeggen vanwege een beter aanbod van een andere provider, en dat wou ik ook! Normaal gesproken doe ik dat soort dingen niet, want ik zou veels te bang zijn dat ze de lijn gewoon zouden afsluiten en dat we dan zonder telefoon en internet zouden komen te zitten, maar ik in dit geval vond ik het wel het proberen waard. Dus ik vol adrenaline bellen naar de Jazztel en toen ik uiteindelijk werd doorverbonden met de afdeling die de boel daadwerkelijk zou stopzetten kwamen ze met een tegenoffer dat beter was dan de aanbieding die de concurrent aanbood. Die heb ik geaccepteerd en nu betalen we in het vervolg iedere maand € 11,50 minder aan abonnementskosten!
Kerst in Barcelona
Dit jaar waren we even niet in de gelegenheid om met de Kerst naar Nederland te komen, maar gelukkig hebben we een geweldig alternatief: Harry en Bianca op visite! Zaterdagavond laat zijn ze aangekomen en aanstaande zaterdag is het weer afgelopen. Maar we hebben er in ieder geval al een aantal leuke, gezellige dagen op zitten.
Zondag was dé voetbaldag met voor de 2 Feyenoorders fantastische resultaten
. 's Avonds zouden we nog Barcelona - Real Madrid gaan kijken in de bar, maar omdat alle barren al vol zaten zijn we wat gaan eten, waar we alle 4 een gigantisch stuk vlees kregen (zie foto).
Maandag moesten Peter en ik allebei werken en toen hebben Harry en Bianca een gigantisch stuk gewandeld, aan de hand van een wandelroute uit een Barcelona guide. En ze hebben zichzelf overtroffen aangezien ze precies de steilste route hadden uitgekozen van heel Barcelona (Parque Guëll, Gracia)!
Gisteren, 1e Kerstdag, zijn we van het uitzicht wezen genieten op de Tibidabo om ons erna vervolgens vol te vreten tijdens het gourmetten.
Foto's zeggen meer, dus hierbij een korte impressie:
Uit eten bij het Grill restaurant (zie dat vlees...)
Imbecielen
Vrienden voor het leven
Ja, ik vind Harry ook wel aardig
Op de trap (in de wind) bij de Tibidabo
Gourmetten op 1e Kerstdag
Geslaagd!
Maandagavond moest ik examen doen om de cursus Spaans waar ik de afgelopen 3 maanden mee bezig ben geweest af te sluiten. En ik had 87% van de opgaven goed, dus nu even van de Kerstvakantie genieten en dan begin ik 7 januari aan een nieuwe cursus van 3 maanden op een niveautje hoger!
Hectisch avondje
Nou, gister dus naar dat ziekenhuis geweest. Geloof me, daar wil je nooit terechtkomen. Voor de Markers, beetje in Gebouw Hoog-stijl. Voor de niet-Markers: ooit een keer gebouwd en vervolgens nooit meer wat aan gedaan, erg viezig, goedkoop en ouderwets. Alles ook slecht aangegeven, ben dan ook op plekken geweeest waar ik niet had mogen komen (en daar vervolgens ook weer weggestuurd
). Maar goed, de foto is binnen, mijn zogenaamd weggehaalde verstandskies is duidelijk zichtbaar, dus nu weer terug naar de tandarts. Aangezien ik te vroeg was en tevens de enige stond ik dan ook om 19.00 uur weer buiten en was ik vroeg thuis.Daar trof ik mijn enigszins vermoeide en lichtelijk geïrriteerde schatje aan die zojuist het halve huis had moeten soppen omdat poes Joepie alles ondergekotst had. Hij had geen plekje overgeslagen. Op de vloerbedekking, in de keuken, in de serre, op het tapijt, in en op de kattenbak... En het hield niet op ook! De hele avond is de poes ziek geweest, en dat ging ´s nachts nog ff door ook. Toen ie midden in de nacht ook het dekbed onderkotste waren we er eigenlijk wel helemaal klaar mee. En de poes waarschijnlijk ook. Straks de situatie maar ff bekijken als we thuis zijn en als ie niet beter is, dan gaan we maar weer eens naar de dierenarts...
Naar de tandarts
Nu Lucky gelukkig weer aan de beterende hand is ga ik er vanavond zelf aan geloven. Ik moet naar het ziekenhuis! Spannend! Of eigenlijk niet.
Een week of wat geleden vond ik het nodig om na 2 jaar maar weer eens een bezoekje aan de tandarts te wagen. Bij toeval had ik een Nederlandse tandarts in Barcelona ontdekt, dus wel zo handig. Maar ben helemaal tevreden over haar hoor. Zo heeft ze m´n tanden weer mooi recht geslepen (was ooit een stuk van afgebroken door een bierflesje, lang verhaal) en weer mooi wit gemaakt. Hoewel ik geen gaatjes had ontdekte ze wel iets anders: het restant van een (dacht ik) ooit getrokken verstandskies. Lekker hoor. Daar moest natuurlijk een foto van gemaakt worden! Maar aangezien ze dat zelf niet deed moest ik daar zelf even achteraan gaan. Om de Spaanse bureaucratie te omzeilen kon ik gewoon ergens naar binnen huppelen om een fotootje te laten maken en vervolgens 40 euro lichter weer mét foto naar buiten te wandelen, maar het kon ook GRATIS. Dus ik naar de huisarts, waar de receptioniste me vertelde dat ik de volgende ochtend terug moest komen, die me toen een nummertje gaf om naar de staatstandarts te gaan die me vervolgens na 2 uur wachten zonder enige blik in m´n mond een papiertje gaf met een afspraak om m´n gebit op maandag 19 november om 19.00 uur op de foto te laten zetten. En dat is vandaag! Ben benieuwd of ik voor 21.00 uur thuis zal zijn...
¿Qué pasa en Barcelona?
Nou, er gebeurt hier genoeg, maar heb de laatste tijd even niet zoveel inspiratie en energie gehad om achter de computer te kruipen, aangezien ik de hele week op m'n werk ook al hele dagen achter dat ding zit. Vandaar. Maar omdat het de laatste tijd wel heel erg stil is geweest toch even wat nieuwtjes en hoogtepunten van de laatste weken:
* Maarten is weer terug van de camping in Zuid-Frankrijk en vanaf morgen zijn we collega's;
* We zijn bij de Ikea geweest (die zit hier pas sinds een jaar of 2) waar we officieel het lelijkste vloerkleed ooit hebben gekocht (we hadden ons in de kleur vergist), maar wel heerlijke Zweedse gehaktballen hebben gegeten;
* Binnenkort gaan we afscheid nemen van 2 vrienden, Bert en Sjoerd, die hebben besloten definitief terug te gaan naar Nederland;
* Sarien is een avondje langs geweest. Super leuk om weer bij te kletsen. Neem volgende keer Nina en Lori ook even mee!
* Ik ben voor de zoveelste keer aan een cursus Spaans begonnen en ben van plan hem deze keer ook af te maken;
* Peter heeft een nieuwe digitale fotocamera gekocht die we zwaar veel gebruikt hebben de laatste tijd, dus in het vervolg meer foto's op de log!
* Linda en vriend Carel zijn vorige weekend langs geweest, dus dat was weer een gezellig weekendje;
* De Bulgaarse buurman is weer uit de gevangenis, waardoor we weer bijna dagelijks getuige zijn van het hysterische gegil van de buurvrouw;
* We hebben ondertussen nog steeds niks gehoord van dat Spa hotel waarvan de Spa dicht was;
* We hebben allebei een nieuwe mobiele telefoon gekocht mét abonnement, maar moeten 7 dagen wachten voordat we ze op kunnen halen omdat onze oude nummers moeten worden overgezet.... Is dat normaal?
* We komen in de week van Oud & Nieuw weer naar Nederland!
Een korte impressie met wat foto's:
Etentje. V.l.n.r.: Carel, vriend van Véronica (weet z'n naam niet meer), Véronica, ik, Linda. Peter was er niet bij, want die zat Feyenoord te kijken...
Als vanouds Piña Coladas drinken op het terras bij Tropical in Salou
Peter op z'n werk: hij heeft het bij Avis nog steeds naar z'n zin!
Het weer van vandaag, 7 oktober: volop zon en 22 graden in de schaduw. Resultaat: neus verbrand.
Peter en poezen gingen vanochtend buiten koffie drinken.
Met Joepie gaat alles nog steeds prima...
...en met Lucky ook.
Geen nieuws
Is goed nieuws.
Eurobaseball '07
En daar waren wij bij! Het EK honkbal wordt deze maand gehouden in en rond Barcelona en dinsdag moest onze Nederlandse superploeg (ze hebben tot nu toe alles nog gewonnen!) tegen Duitsland. Geen benul van het hele spel, maar Nederland-Duitsland is altijd leuk.Bovendien hadden we dinsdag, La Diada Nacional de Catalunya, toch vrij. Niet vanwege de aanslagen, maar op 11 september herdenkt Catalonië het verlies van de slag van Barcelona in 1744 tijdens de Spaanse Successieoorlog en in 1980 heeft het autonome bestuur van Catalonië deze dag dan ook uitgeroepen als nationale feestdag van Catalonië. Dus dinsdagochtend om 10.00 uur zaten Freerk, Peter en ik dan ook in het honkbalstadion op de Montjuïc.
Achter ons zaten de echte 'kenners' die alle acties bijhielden en er blijkbaar veel vanaf wisten, maar gelukkig had Peter zich ook voorbereid en legde ons (nou, vooral mij dan) de spelregels uit.
Net als het hockey vorig jaar was het leuk om ook dit een keer mee te maken, maar het is niet echt een dynamische sport ofzo. Het was wel een leuke ervaring.
Wisten jullie trouwens dat het nationale team wordt gesponsord door onze ex-werkgever Sudtours?
Gillend naar huis
Als kadootje voor Peters verjaardag had ik voor vanavond een overnachting in dit hotel in Granollers op een half uurtje buiten Barcelona geboekt:
http://www.booking.com/hotel/es/ciutatgranollers.html?sid=7cae5a4b9a5d48034a7150e8b456e0b8
Uiteraard had ik speciaal dit hotel geboekt voor de Spa & Wellness faciliteiten. Echter bij aankomst bleek dat de Sauna, Spa & Wellness Centre, Jacuzzi, Turkish/Steam Bath en Hammam gesloten waren vanwege onderhoudswerkzaamheden en toen we gingen informeren naar de personal Health & Beauty treatments bleek dat er geen beschikbaarheid was. Dus eigenlijk alles waarvoor ik dit hotel geboekt had was er niet. Toen we bij het buitenzwembad lagen werd Peter gillend gek vanwege de vliegen en het binnenzwembad was ook niet bepaald aantrekkelijk. In het dorpje zelf was alles dicht omdat het zondag was, dus de omgeving verkennen was ook geen optie. Genoeg reden dus om de tas weer in te pakken, per direct uit te checken en met gierende banden huiswaarts te keren. De klachtenbrief zit inmiddels al bij Booking.com in de inbox. Dus geen hasta luego, maar adios, tot nooit nooit meer ziens!
Spookstad
Augustus is de vakantiemaand. De Spanjaarden gaan massaal op vakantie en trekken weg uit de steden. Gevolg: Barcelona e.o. ligt er nu verlaten bij. Heel bizar eigenlijk. Sigarenwinkels, restaurants, kleine winkels van zelfstandig ondernemers, alles gaat gewoon een maand dicht. Mijn Spaanse collega´s zijn allemaal minimaal 2 weken weg, dus op het werk is het ook heel stil. Op de straten lopen minder mensen dan normaal. Het openbaar vervoer rijdt op halve kracht. Aan de ene kant is het wel lekker, maar je moet wel je leven even een maandje anders instellen. Ik doe er nu bijvoorbeeld een kwartier langer over om op m´n werk te komen met het openbaar vervoer en ik kan geen sigaretten kopen op Plaza España als ik ze ´s ochtends weer eens vergeten ben. Maar autorijden is nu bijvoorbeeld ideaal: je bent zowat de enige op de weg en parkeerplaatsen in overvloed!
Jammer alleen dat het weer nu ook even slecht is. Na 2 zonovergoten warme weken hebben we nu al bijna 24 uur regen. Gisteravond was er een vriend van Peter op visite en die kon niet eens meer naar huis door het slechte weer. We hebben alles gehad vannacht: regen, onweer, bliksem. In sommige huizen was de stroom weer weg hoorde ik vanochtend (maar weer niet bij ons!). Maar gelukkig hebben we een logeerbed, dus daar heeft Patrick mooi gebruik van gemaakt.
Meestal duurt slecht weer niet zo lang, maar vanochtend regende het nog steeds. Heb vandaag dan ook voor het eerst de paraplue gebruikt die we in januari gekocht hadden 
. En het etentje dat ik vanavond zou hebben is ook maar even uitgesteld.
Toch heeft het ook wel iets knus. Vanavond na het werk dus maar lekker meteen naar huis. Licht aan, televisie aan, poes op schoot. En dat alles in die donkere verlaten stad...
HET BARBECUE-LIED
Om nog even door te gaan op de vorige log... bij een bbq mag dit lied natuurlijk niet ontbreken:http://www.youtube.com/watch?v=zzJ5dROSyKY
Vrolijk liedje, toch? Echt, schitterend! En aangezien het bij jullie in Nederland vandaag ook mooi weer is en veel van jullie ongetwijfeld de barbecue gaan gebruiken: veel plezier en eet smakelijk!
BBQ-en
Afgelopen weekend waren ta en Aileen op visite. De dag dat ze aankwamen was meteen de eerste dag van de warmte waar we al een paar maanden op zaten te wachten. Toen thuis de koffer openging kwamen er weer allemaal heerlijke Hollandse dingen uit (hoera!), maar de grootste ruimte in de koffer werd toch wel ingenomen door een prachtige electrische barbecue!Die hebben we vrijdagavond uiteraard meteen even uitgetest en het is helemaal super. Hij is snel warm, gemakkelijk schoon te maken (daar houden we van) en nog veilig ook want je hebt geen open vuur op je balkon. Dit is 'm:
Lekker bakken!
De kok
De andere kok (voor de duidelijkheid: links!)
Beetje slap ouwehoeren
Waar alle poezen gek op zijn: vis. Lucky viel meteen aan
maar Joepie had geen idee wat ie er mee aan moest.
Vanaf nu hoeven we dus niet per se elke avond in dat benauwde keukentje te staan, maar we nodigen gewoon wat amigos uit en zetten de barbacoa aan.
Woensdag was ik zelf nog uitgenodigd voor een visbarbecue in Gracia. Gezellig met alleen maar meiden en dat was erg geslaagd. Wijntje erbij. Uiteraard de laatste bus gemist... Maar goed, dat kunnen wij nu dus ook gaan organiseren. Hartstikke leuk. Bedankt ta!
En o ja, deze foto willen we jullie ook niet onthouden. Wat is ie nou aan het lezen?! Voor altijd vastgelegd!
Feestje
O ja, we hadden nog helemaal geen verslag gedaan van het feestje zaterdag! Nou, Richard, daar kan ik kort over zijn: drank, muziek, dansen en kado's (omdat ik alsnog m'n verjaardag vierde ).
Dat het leuk zou worden hadden we 's middags eigenlijk niet verwacht. Toen we net het hele terras op orde hadden (schoongemaakt, koelkast aangezet, lichtjes opgehangen, boxen buiten gezet, etc.) begon het te regenen. Echt ongeloofelijk! Geef je eind juli/begin augustus een feestje met het idee van 'dan is het tenminste wel mooi weer' en dan is het gewoon koud (nou ok, voor de maand juli dan), bewolkt en regenachtig. We besloten dat dit weer een bevestiging was dat we niet voor het geluk geboren zijn... Ook om 19.30 uur regende het nog een beetje. Na anderhalf uur naar de lucht te hebben lopen kijken besloten we ons er maar niet meer druk om te maken en dat als het zou gaan regenen we altijd nog naar binnen konden verkassen. Om 21.00 uur hebben we voor onszelf de eerste borrel ingeschonken, maar als je in Spanje een feestje geeft dan is er het eerste uur nog niemand. Gelukkig werd het al gauw drukker en uiteindelijk is het toch nog een geslaagde avond geworden. Om 05.00 uur gingen de laatsten naar huis. Voor een impressie, klik hieronder op Link of 'Lees verder' en bekijk de foto's.
Eclipse de luz
Voorpaginanieuws: doordat er gistermorgen een stroomkabel is losgeschoten heeft een groot deel van Barcelona en omstreken de hele dag zonder stroom gezeten. Zo een 235.000 abonnees zijn gedupeerd. En dat het een toestand is geweest dat is wel gebleken. 70% van de stoplichten functioneerde niet en ook vannacht was het in veel wijken pikdonker omdat ook de straatlantaarns niet brandden. Op de volgende link kun je zien hoe het er vannacht uit zag op straat: http://www.lavanguardia.es/.
Het probleem is echter nog niet verholpen. Nog steeds zitten zo een 70.000 abonnees zonder licht en het kan misschien nog wel weken gaan duren voordat het probleem volledig opgelost is.
Lichtpuntje in dit verhaal: wij hebben nergens last van gehad!
En weer achteraan sluiten...
Er is op 2 april jl een nieuwe wet in werking getreden die buitenlanders (ook EU-ingezetenen) verplicht om het huidige NIE nummer (Número de Identidad de Extranjero) te vervangen door een nieuwe. Kosten € 6,70, dat ook nog. Niemand heeft ons daar ooit over geïnformeerd, maar via via kwamen we daar per e-mail daar toevallig achter. Dus wat moet dat moet, maar dat betekent wel weer uuuuuuren in de rij staan. Gisteren al een tevergeefse poging gedaan. Na het bezoek aan de dokter helemaal naar de andere kant van de stad gereisd om vervolgens te horen te krijgen dat de nummertjes om in de rij te staan op waren. Vandaag dus een nieuwe poging gedaan. Goed voorbereid: broodjes, koekjes, drinken, mp3 en boek mee. Om 8.00 uur kwam ik aan en toen stond er al een hele rij buiten op de stoep. Dus ik ook maar in de rij gaan staan. Om 9.00 uur kwam de bewaker ons vertellen dat het kon zijn dat straks de nummertjes weer op waren. Dat wist ie op dat moment nog niet zeker, maar hij waarschuwde ons vast. Een Spaans vrouwtje ontplofte van woede, maar ja wat moet je dan. Dus maar in de rij blijven staan. Om 10.00 uur was ik eindelijk 'binnen', d.w.z. op de binnenplaats. Gelukkig toch een nummertje weten te bemachtigen. Er waren nummers die begonnen met A, B, C en D. Ik had C136 en ze waren bij C46. Viel mee, 90 man voor me, dacht ik. Maar toen gingen ze plotseling alleen nummertjes met B doen waardoor er om 12.00 uur de teller nog steeds op C89 stond. Inmiddels had ik alle versnaperingen en drinken op, mp3 was al helemaal rondgedraaid, krant van voor naar achter uit gelezen, was even in slaap gevallen en was er echt helemaal klaar mee. Uit verveling toen maar een beetje smsjes gaan sturen. Toen ik Peter had ge-smst belde hij me om 12.30 uur op. Had er inmiddels al 4,5 uur wachten opzitten... Een meisje van z'n werk was er toevallig achter gekomen dat je dat ook bij de Politie kon regelen (die had er ook al 3 vergeefse pogingen opzitten). Dus de boel de boel gelaten en naar het politiebureau gelopen. Daar was gelukkig geen rij, dus ik vertellen wat de bedoeling was en ja hoor, geen probleem. Moest alleen even nog een derde formulier invullen en naar de bank lopen om te betalen. En een kopie van me paspoort maken. Dus ik zeg tegen die kerel: 'Kun jij dat niet doen? Er staat een kopieerapparaat naast je!' 'Nee, dat gaat niet. Je moet zelf een kopie brengen.' Aaarghh... 'Heb je dan wel een pen voor me?' 'Nee, ook niet. Of je even door kan lopen, dan kan ik andere mensen helpen.' Dus ik in me tas zoeken, die zat vol maar geen pen te bekennen. Toen maar een willekeurige bank opgezocht en in de rij gaan staan. Maar wie zag ik daar achter de balie zitten? Carlos! Hoera! Een bekende! Joehoe! Het geluk lachte me weer toe. Hij mooi een kopietje voor me maken, pen geleend, alles klaar. Vervolgens terug naar de politie, die zei: 'Ben je daar alweer? Dat heb je snel gedaan.' Ja, duhh! Maar goed, alle papieren ingeleverd en alles bij elkaar was het hele gedoe in een kwartiertje geregeld. Ik sta nu weer goed geregistreerd. Nu Peter nog en dan zijn we weer helemaal legaal.
Leuke dingen
Vorige week was echt een fantastische week: compliment op het werk gekregen (en misschien kans op overplaatsing naar een andere meer interessante afdeling -> wordt vervolgd), vrijdagavond een borrel gedronken met collega´s wat weer eens uitliep op een latertje, zaterdagnacht girls night out en gisteren de tijd genomen om heerlijk overal van bij te komen.
Deze week is bovendien een korte werkweek, want vanochtend moest ik naar de dokter voor de jaarlijkse medische controle (die ik overigens voor Deloitte net in april al had gehad, maar boeien, halve dag minder werken!) en donderdag gaan we een lang weekend naar Milaan!
3 dagen feest
Donderdag was het hier 'el día de la musica' (de dag van de muziek). Overal in de stad traden bandjes op die je gratis kon bezoeken. Even dacht ik erover om ook te gaan, maar toen ik de muziek op You Tube hoorde heb ik er toch maar voor bedankt. En het bleek achteraf allemaal een beetje van hetzelfde te zijn ook. Nou, ben niet zo een hippie. Doe mij maar Stampvast!Vrijdag had ik een bedrijfsfeest, om het succes van het eerste gedeelte van de migratie te vieren. Tot 13.45 uur moesten we gewoon werken. Daarna kregen we eerst een korte presentatie en praatje van wat mensen en vervolgens (voor het informele gedeelte) een barbeque in een hotel vlakbij het werk. Het eerste biertje ging er om 14.30 uur in. De sfeer was eerst nogal formeel, maar dat veranderde al snel. Omdat we super weinig te eten kregen ging iedereen meer drinken met het gevolg dat onze manager met kleren en al in het zwembad eindigde. Gelukkig kon ie er wel om lachen.
Toen de hotelbar dicht ging zijn we verder gegaan op een terrasje. Nou, dan kun je je collega's beter leren kennen hoor. Daar is een Morning Mingle niks bij! Het leuke was dat bijna iedereen daar naar toe kwam uit het hotel vandaan. Rond 19.00 uur zaten alleen de echt gezellige mensen er nog en daarmee zijn we naar het huis van een collega in Cornellà gegaan. Bier en wijn gehaald en daar doorgegaan met drinken. Om 23.30 uur werd het tijd om richting Barcelona te vertrekken omdat de laatste trein om 00.00 uur ging. In Barcelona aangekomen de kroeg in gedoken. Uiteindelijk waren we nog maar met z'n achten over. Eén voor één ging iedereen toen naar huis. En om 04.00 uur ging voor mij het licht ook uit. 14 uur met drank en geen eten, dat was weer even als vanouds zeg maar. Voelde me vanochtend dan ook niet echt top.
Vandaag, zaterdag, is het 'el día de San Joan' (de dag van de heilige Jan) en wordt de langste dag gevierd. Dit gaat gepaard met de traditionele koeken ('coca's') die overal in de winkels liggen en een enorm vuurwerk. Heel Barcelona (verwachting is rond een miljoen mensen) zit dan op het strand waar allerlei activiteiten plaatsvinden. Wij gaan eerst met een paar mensen hier thuis zitten, want we kunnen vanaf ons terras al het vuurwerk prima zien en daarna richting strand. Het is namelijk vrij gevaarlijk op straat vanavond. Ze gooien vuurwerk uit de ramen zonder te kijken of er mensen op straat lopen. Met een beetje pech krijg je dus een bom op je hoofd. Maar goed, ga nu dus nog maar even lekker in de zon liggen en hopelijk nog een beetje slapen, want het gaat weer een latertje worden vermoed ik.
Mingle day
To mingle betekent zoiets als jezelf ergens in mengen. Je bent hier in
Meer mingle had ik eerder vandaag met onze Duitse benedenbuurvrouw (niet te verwarren met dat Oostblok drama naast ons). Na een jaar elkaar alleen begroet te hebben met 'buenos dias', 'hola' en 'adios' en verder niks heb ik vandaag eindelijk echt kennis gemaakt met haar. Toen ik nog bij HP werkte ging zij altijd precies haar hond uitlaten toen ik in de auto stapte, maar nu ik van baan gewisseld ben zit ik vaak bij haar in de bus om 8.00 uur. Het was wel een beetje stom, want we waren de hele tijd aan het aanrommelen in het Spaans totdat we er na 10 minuten achter kwamen dat we allebei eigenlijk liever Engels praatten. Ik weet inmiddels al heel wat over haar leven en zij over het mijne (en van Peter) en dit is volgens mij wel wel een leuke meid. We hebben al e-mail adressen en telefoonnummers uitgewisseld, dus goed bezig.
Actief weekendje
De zomer lijkt eindelijk te zijn begonnen in Spanje. En als het mooi weer wordt word ik aktief.
Vrijdagochtend afscheid genomen van Joachim die 's middags begon aan zijn scooterreis, vervolgens werken en daarna nog even de stad ingegaan om een kadootje te kopen voor Maarten. Het plan was om dat even snel tussendoor te doen, maar toen ik toch in de stad liep besloot ik om ook even een paar zomerschoenen te kopen. Met dit voornemen ben ik in februari al begonnen maar tot op heden nog niks leuks kunnen vinden. Het is het gewoon allemaal net niet. Ik heb me er nu maar bij neergelegd dat het dit jaar waarschijnlijk ook niet meer gaat gebeuren. Na 2,5 uur rondbanjeren en alle winkels rond Plaza Universidad, Plaza Catalunya en Passeo de Gracia te hebben gezien heb ik in el Corte Ingles uiteindelijk nog een kleinigheidje voor Maarten weten te scoren. Vervolgens naar huis gegaan waar ik nog een uurtje de tijd had om mijn opgezwollen voeten te laten bijkomen. Om 22.30 uur richting Maarten gegaan die zijn verjaardag vierde.
Zaterdagochtend geprobeerd om uit te slapen, maar poging mislukt. Het was te warm. Daarom lekker alle ramen en deuren opengezet, broodje gehaald bij de bakker, ontbeten en begonnen aan een grondige schoonmaak van onze 'piso'. En dat was wel nodig ook want het was een bende. De ramen waren zelfs zo vies dat we er niet meer doorheen konden kijken. Maar dat is ook logisch met al die regen en wind die we de afgelopen tijd gehad hebbben.
Zaterdagavond hadden we een barbecue. Beetje jammer dat er geen sausjes waren (dat hoort er toch bij?), maar het was leuk om iedereen weer even te zien en er was genoeg bier. Camilla en haar huisgenoten wonen midden in het centrum en hebben een terras dat wel 3x zo groot is als dat van ons dus dat was een leuk feessie.
Vanochtend weer geprobeerd uit te slapen, maar er weer niet in geslaagd. Nog steeds te warm. Dus het tuinmeubilair schoongemaakt en lekker in de zon even al het papierwerk opgeruimd. Wij krijgen zoveel post hier, echt ongeloofelijk. Vooral van mijn bank, die sturen voor elke transactie 3 afschriften. Dat wordt dan geopend en verdwijnt uiteindelijk allemaal op een stapel. Maar goed, die stapel is nu dus weer weg. Daarna nog even de stretcher buiten gezet om toch nog even wat zon te pakken. Dat duurde dus 5 minuten en toen werd het bewolkt. Nu wordt het steeds donkerder dus het zou me niks verbazen als het zometeen gaat onweren. Maar ach, we hoeven toch nergens meer heen. Bert komt zometeen en dan gaan we lekker thuis een filmpje kijken. Nu zijn we allemaal lekker lui. Dat geldt trouwens ook voor poes Joepie. Die was er vanmiddag ook helemaal klaar mee:
Dagje Blanes
Vandaag een perfecte dag voor een dagje uit. Omdat er vorige week verkiezingen waren was 2e Pinksterdag hier een weekje uitgesteld waardoor we vandaag lekker vrij hadden. Joehoe! De Catelaanse kust ten zuiden van Barcelona kennen we nu wel vrij goed, dus met het autootje (ja, hij heeft het weer gered!) richting het noorden gereden. In het zuiden van de Costa Brava, op ongeveer een uurtje rijden van Barcelona, ligt Blanes.
Blanes ligt direct onder Lloret de Mar. Het is een leuke badplaats die bestaat uit een oud en een nieuw gedeelte. In het oude centrum bevindt zich de haven waar vandaan onder andere bootjes naar Tossa de Mar, Malgrat de Mar en Calella vertrekken. Hier hebben we de markt bezocht en verder kun je hier diverse restaurants vinden. In het nieuwe gedeelte bevinden zich de meeste discotheken en bars. Het plaatsje heeft ook een leuke boulevard, alleen het strand vonden we niet zo mooi: vrij smal en geen zand maar kiezels.
Bij toeval liepen we langs deze supermarkt:
We hadden er al van gehoord, maar hier kun je typisch Nederlandse producten kopen: pindakaas, Douwe Egberts koffie, UNOX soepen, leverkaas, Liga, bittergarnituur, beschuit, pakken vla, ontbijtkoek, gevulde koeken, mergpijpjes, aardappel anders, slaatjes, etc., maar ook sambal, bami- en nasikruiden, chicken tonight, etc. Nou, daar werden we natuurlijk helemaal blij van! En we waren niet de enige, want de supermarktvrouw vertelde ons dat ze meer klanten uit Barcelona had die om de paar maanden daar even kwamen boodschappen doen. Nou, wij ook. Dus even een winkelwagen volgeladen met Hollandse zooi en vervolgens snel naar huis om de koelkast spekken. Maar eerst nog even patat met mayo en 2 kroketten naar binnen gewerkt bij de Hollandse Beach Bar. Perfect. En dit alles op maar een uurtje rijden. Misschien over een paar maanden nog maar eens terug! Tja, we blijven toch nog steeds echte Nederlanders...
Another sleepless night
Het is een zwoele en rustige donderdagnacht in Barcelona. Echt rustig? Nou, niet overal. Ergens op de heuvels rond de stad gaat het flink tekeer. Er wordt gegild, geschreeuwd, gescholden in een onduidelijke taal, met deuren gegooid en met meubilair gesmeten. Het kan niet anders dan dat de hele flat hiervan getuige is, ook de naaste buren die alles 'van dichtbij' kunnen meemaken. Om 03.00 uur klinkt er een keiharde knal waarvan iedereen recht in zijn bed komt te zitten, gevolgd door een gil. Vervolgens wordt er een keukenlade opengetrokken, iemand rent door het huis, er volgt een achtervolging met aansluitend een gigantische, oprechte schreeuw van angst die de rillingen door je lijf laat lopen. Dan is het stil. Zou het nu afgelopen zijn? De buren liggen verstijfd in bed. Oh, God, wat zou daar zojuist gebeurd zijn? Na een korte stilte begint het schelden weer. Vervolgens wordt er weer door het huis gerend en met deuren gesmeten. Dan klinkt het geluid van sleutels in het slot. Iemand probeert het huist te ontvluchten. Helaas, poging mislukt. De persoon in kwestie vlucht naar de badkamer. Het geschreeuw gaat verder. De buren gaan zich nu echt zorgen maken en verzamelen zich in de woonkamer. Wat te doen? Eerst het nummer van de politie opzoeken. Eigenlijk willen ze helemaal niks met deze toestand te maken hebben, maar dan is er wel de burgerplicht. Telefoon in de aanslag. Nu is het weer stil. Ok, als het weer tekeer gaat bellen we de politie. Het blijft relatief rustig. Mooi, dan zal het nu wel over zijn. Tot plotseling iemand roept: 'Call the police! Please, call the police!' Shit. Dit gaat echt fout. De buren kijken elkaar aan. De zenuwen gieren door hun lijf. De andere buren zouden dit toch ook moeten horen? Na een aantal minuten horen ze 'Polizie, Polizie' aan de andere kant van de muur. Om 03.30 uur gaat de bel bij het stel in de betreffende flat: politie. In het Spaans: 'We hebben een melding gekregen en komen kijken wat er aan de hand is'. Vrouwenstem: 'He tried to kill me!'....'4.000 euro'... Politie: 'Mag ik uw legitimatie zien?' en ze lopen naar binnen. De buren zijn weer een beetje gerustgesteld en gaan weer in bed liggen. De bel gaat nog een paar keer, maar de buren kunnen niet ontdekken welke hulptroepen er allemaal zijn ingeschakeld. De vrouw wordt nog even apart genomen en door verschillende personen ondervraagd. We horen haar huilen. Om 05.00 uur is het stil. De rust lijkt wedergekeerd.
Een fragment uit een film? Nee, het is waargebeurd. En de buren? Dat zijn wij.
Compañero de piso
Deze maand delen we niet met z´n tweeën de flat, maar met z´n drieën. We hebben namelijk een huisgenoot: een Belg! Joachim is een vriend en collega van Peter en gaat in juni weer terug naar België, maar zijn laatste maand in Barcelona zit hij dus bij ons. Het is een beetje krap, maar we zitten elkaar gelukkig niet in de weg. En het is nog gezellig ook!La Semana Santa
Zo noemt men in Spanje de week voor Pasen. Deze feestelijke week hebben de kinderen vrij van school, zijn er allerlei optochten/processies (en vuurwerk) en gaat half Spanje op vakantie. Dit jaar is hij echter helemaal in het water gevallen, want het heeft echt de hele week geregend. En daar hebben we behoorlijk veel last van gehad in elk opzicht.
Het is vorige week maandag begonnen toen ik in de auto naar huis reed. Toen heb ik echt de engste autorit van me leven gehad. Toen ik de Tibidabo opreed reed ik regelrecht de wolken in en met slechts 3 meter zicht (kon nog net de lichten van mjn voorganger zien en de wegmarkering) en een half gare auto ben ik met 30 km per uur naar huis gereden. Echt gruwelijk eng, kun je nog beter met 10 bier op klaarlichte dag achter het stuur kruipen...
Dinsdag dus van schrik met de trein naar me werk gegaan, dus wat vroeger opgestaan maar wel ontzettend gaar, want door de hevige regen en onweer en een lekkende serre (ja, het water kwam langs de spotjes in het plafond naar beneden vallen) natuurlijk nauwelijks geslapen.
Woensdagavond kwam Linda aan. Toen was het eindelijk voor het eerst in 2 dagen droog, maar donderdag en vrijdag heeft het ook nog veel geregend. Gelukkig konden we wel lekker uitgaan en winkelen, want daar heb je geen zon voor nodig.
Gisteren was het gelukkig de hele dag mooi weer. We (Peter, Linda, Bert en ik) zijn dan ook met de trein naar Salou gegaan. Dat was weer super leuk. Zowel Linda als ik (en Peter door zijn maandelijkse bezoekjes ook een beetje) zijn daar ons 'Spanje-avontuur' begonnen. Op de een of andere manier voelt het daar nog steeds zo vertrouwd! Uiteraard eerst lekkere Hollandse broodjes bij Broodje van Kootje gegeten, heel Salou doorgewandeld, onze oude appartementen bezocht, bij Costa op het terras gezeten en 's avonds gegeten bij Buddy's & Co.
Maar helaas zitten we vandaag weer in de regen. Wel een dag om lekker helemaal niks te doen en een beetje uit te rusten. Toch mag dat Hollandse weer van ons nu wel weer eens jullie kant op gaan!
Ontwikkelingen op de arbeidsmarkt
Hoewel we allebei gelukkig een baan hebben kan het natuurlijk nooit kwaad om ook even verder te kijken. Toen ik in oktober vastbesloten was om van baan te wisselen dachten de bedrijven daar jammergenoeg anders over. Meer dan 10 sollicitaties verstuurd, geen enkele reactie gehad. En net nu ik me erbij had neergelegd dat ik tot het einde van de zomer nog wel bij HP zou zitten kreeg ik opeens 2 aanbiedingen in één week. Natuurlijk toch wel nieuwsgierig naar wat ze te bieden hebben, dus vrijdag bij een jeugdherberg op gesprek geweest. Dat leek me wel wat, want hotelervaring heb ik nog niet om mijn CV staan en het was ook nog eens dicht bij huis. Nou, ik heb nog nooit zo een kort gesprek gehad. Ik moest op 1 mei beginnen, maar dan zijn we op vakantie dus dat ging niet. Of ik dat niet kon annuleren. Ehm... nee. Ok, was wel een groot probleem maar niet onoverkomelijk. Het volgende punt was het salaris: 750 euro per maand. Hahaha!! Einde gesprek, na 10 minuten stond ik weer buiten.Morgen op gesprek voor een baan op de crediteurenadministratie bij een relatief nieuw internationaal bedrijf in Barcelona. Het is hetzelfde saaie werk als ik nu doe, maar het bedrijf is gevestigd in Barcelona en aangezien de auto (deze keer de accu) er binnenkort mee ophoudt is het misschien toch niet zo gek om in de stad zelf te gaan werken. Dan kunnen we de auto tenminste weg doen en kan ik lekker met de metro naar mijn werk. Bovendien is het salaris aanzienlijk hoger, dus dat is helemaal fijn.
Peter is vorige week gebeld door Avis (autoverhuurbedrijf). Dus op gesprek geweest en vandaag heeft hij te horen gekregen dat ie rond 21 mei aan de slag kan op de Engelse afdeling. Hij moet er nog wel even over nadenken want het is toch ook weer zo een telefoonbaan, maar het zit in het WTC en dat is weer wat dichter bij huis. En zo blijven we lekker bezig.
Mistral
De Mistral is een erg harde noorden- tot noordwestenwind, die stormkracht kan bereiken. Hij waait vaak in het dal van de Rhône in Zuid-Frankrijk. Soms wordt zelfs windkracht 10 of 11 bereikt met gemiddelde snelheden van meer dan 100 kilometer per uur en windstoten van 150 kilometer per uur. De koude wind wordt vanaf de poolstreken ver zuidwaarts Europa in geblazen.
Nou, hij heeft Barcelona ook bereikt. De hele dag is er al een strakblauwe lucht en de zon wordt ook al warmer, maar daar kunnen we vandaag weinig van genieten. De wind giert om onze 'piso' heen en door die wind is het gewoon koud buiten. Zelfs de poezen hebben zich vandaag niet op het terras gewaagd: bang. Lucky zit al de hele tijd achter de deur in de badkamer, want daar zit ie altijd als ie bang is, terwijl Joepie de hele ochtend lekker op het bed veilig achter het raam van de warmte van de zon heeft liggen genieten.
Die rukwinden zijn ook best eng. Net is het tweede gedeelte van het afdakje boven de CV ketel en koelkast losgescheurd en eruit gewaaid en dat is van plexiglas! Nu zit er alleen nog maar een dak op. Wij dus in de storm de stukken glas op het terras verzamelen.... Zaten we net weer binnen, kwam er weer een rukwind en hopla, daar waaide de bloembak van het balkon af. Hij was zo door de wind uit zijn houder getild. Nu ligt ie dus beneden in het plantsoentje en daar kunnen we dus never nooit meer bij. Helaas.
Hopelijk houdt het nu snel op, want nu is het niet leuk meer. Wij blijven vandaag wel gewoon lekker binnen!
De afgelopen dagen
Van de week sliep Maarten bij ons. Aangezien hij zijn kamer was uitgezet en nog geen nieuwe woning had gevonden heeft ie een weekje bij ons in de serre geslapen. Omdat we allemaal ons eigen leven hebben, hebben we elkaar eigenlijk nauwelijks gezien, maar het was wel gezellig op de momenten dat we allemaal thuis waren. Gelukkig voor hem heeft hij inmiddels een nieuwe woning heeft gevonden en is hij daar dit weekend al ingetrokken.Zaterdagochtend ben ik naar de ‘Mercat de Vall de Hebron’ gegaan. Dat is de overdekte markt bij ons in de buurt waar we al 100x voorbij zijn gereden, maar nog nooit naar binnen waren geweest. Aangezien het lekker weer was ben ik er uit nieuwsgierigheid even naar toe gelopen, maar het was niet de moeite waard. Het enige dat je er kon kopen was groente, fruit, vlees en vis. Dat had al gauw gezien: als ik te lang naar die geripte koeien, varkenspoten en koeienbenen kijk word ik spontaan vegetarisch.
’s Middags Maarten naar zijn nieuwe woning gebracht en boodschappen gedaan en ’s avonds toen Peter met zijn nieuwe (Belgische) voetbalmaat Barcelona aan het kijken was ben ik nog even een biertje gaan drinken in de stad. Aangezien er geen wolken waren was de maansverduistering hier goed zichtbaar. Helaas heb ik er niks van meegemaakt, omdat we binnen zaten en de tijd vergeten waren. Peter had het wel gezien. Hebben jullie nog iets gezien in Nederland?
Gisteren was het echt zomer (19 graden in de schaduw), dus lekker weer om even naar buiten te gaan. Voor de verandering eens met bus 92 de andere kant op te gaan om te kijken waar we dan uit zouden komen. En we kwamen dus uit bij Barceloneta! Half Barcelona bleek dit stukje stad te hebben opgezocht, want het was echt gruwelijk druk. Broodje gegeten en van de zon genoten op het strand en bij de haven, met een cocktail en een biertje op een terrasje gezeten om vervolgens toch om 18.00 uur weer op tijd thuis te zijn om Feyenoord te kunnen zien.
El menú de la Calçotada
Vorige week zaterdag stond in het teken van 'la calçotada', want februari is de maand van de 'calçot':
Deze Catelaanse specialiteit is een kruising tussen een lente-ui en een prei. Aangezien dit gerecht zijn oorsprong vindt in Valls (Tarragona) en we er in Cambrils dus al over gehoord hadden leek het me leuk om die dingen toch eens te proeven. Dus met een paar collega’s een restaurant uitgezocht waar we het calçotada menu hebben uitgeprobeerd. Bijna alles van het menu was Catelaans: de wijn, de ‘pan con tomate’ vooraf (brood ingewreven met tomaat, knoflook en olijfolie), de calçots natuurlijk (geserveerd op een tegel), het vlees met de ‘allioli’ (soort knoflookmayonaise), de ‘crema catelana’ als toetje (mierzoete vanillevla met gebrand suikerlaagje) en de Cava (soort Champagne) voor erna. Het eten van de calçots is al een hele gebeurtenis op zich, want om ze te kunnen eten moet je aan de onderkant knijpen en hem aan de bovenkant eruit trekken om hem vervolgens door de saus te halen en hem als een haring op te eten. Het was even oefenen, maar ik had talent. Omdat het nogal een troep geeft om die dingen te strippen en te eten kregen we als hulpmiddelen een slab om en plastic handschoentjes aan. Was eigenlijk een supergoed fotomoment, maar geen van allen had een camera bij zich...
Carnaval in Sitges
Deze week is het carnaval in verschillende plaatsjes rond Barcelona. En dat wordt met name in Sitges groots gevierd. Vorig jaar zijn we niet gegaan in verband met het slechte weer, dus dit jaar wilden we er per se heen. We waren bovendien helemaal voorbereid met onze 'Duivel outfits'. De hele week was het prachtig weer, strakblauwe lucht en warm, maar uitgerekend gisteren was het echt klote weer. Het donderde en bliksemde en goot van de regen toen we naar Casa Batlló liepen, waar we om 17.30 uur hadden afgesproken met Bert, Maarten en Anouk. Echt een drama. En toen we met de trein in Sitges aankwamen stond het aan de andere kant van het spoor al vol met mensen die het voor gezien hielden. De parade die tussen 17.00 en 19.00 uur zou plaatsvinden was afgelast. Met onze zelf meegebrachte tassen met bier, wodka en malibu zijn we onder een afdakje gaan zitten en hebben het op een zuipen gezet.
Vervolgens zijn we het centrum in gelopen waar we een trommelband op het pleintje aantroffen met allemaal mensen die er omheen aan het dansen waren in de plassen (als het hier maar een beetje regent staan de straten blank). Daarna even kroketten en frikandellen gegeten in Nieuw Amsterdam (ja, ook Sitges heeft een tent met Hollandse snacks, hoera!).
Toen we uitgegeten waren was het droog geworden en je zag steeds meer verklede mensen op straat lopen (Harry Potter, the Predator, de smurfen incl. Gargamel, boeven, een krokodil, kippen, etc.). Op het strand kwamen we nog meer mensen tegen. Daar op de boulevard de rest van onze drankvoorraad opgezopen en vervolgens de kroeg/discotheek in. Wat we voornamelijk aantroffen waren homo's, travestieten en transseksuelen. We hebben onze ogen uitgekeken en ons dood gelachen om de meest belachelijke outfits. Half bezopen hebben we om 23.30 uur Geeske van de trein gehaald. Daarna met z'n allen naar een andere tent en daarna weer een andere. We hebben echt een super avond gehad. Beetje jammer dat we Maarten plotseling kwijt waren, want die was zo dronken dat ie de bar niet meer terug kon vinden. Gelukkig stond ie zomaar bij het station om 04.30 uur en zijn we met z'n allen weer naar huis gegaan.
Het was jammer dat het weer tegen zat, maar dit feest hadden we echt niet willen missen. We hebben foto's, maar niet zoveel. Maarten heeft meer foto's, dus die volgen nog.
Bert, ik, Anouk en Maarten
Anouk en Maarten
Bert
Onze andere vrienden (geintje)
Een broodje kroket, por favor!
Owww, wat zijn die Hollandse snacks toch lekker! En ze zijn ook verkrijgbaar in Barcelona! Donderdagavond 20.00 uur met wat meiden in Bar Amsterdam afgesproken en alles van de kaart besteld: bitterballen, kroketten, frikandellen, kaassoufflés en patat met Hollandse mayonaise. Voor herhaling vatbaar!
Koude douche
Dachten we na de toestanden met de auto, de computer en Jazztel eindelijk overal vanaf te zijn, begaf dinsdagavond de 'caldera' (CV ketel?) het. Dat betekende dat we plotseling zonder warm water en verwarming zaten. Dus uiteraard eerst zelf zitten klooien, toen mem gebeld, toen ta gebeld, maar tevergeefs. Vervolgens de huisbaas gebeld om te vragen of er nog garantie op dat ding zat(hij is slechts 3 jaar oud), niet dus. En toen ik haar vroeg wie ik dan moest bellen om naar dat ding te kijken verwees ze me door naar de Paginas Amarillas (de Gouden Gids). Ja, lekker makkelijk hè. Dus toen hebben we dat maar gedaan, want we kennen hier verder ook niemand die daar verstand van heeft. Dus Gouden Gids opengeslagen, even uitgevogeld wat loodgieter in het Catelaans was, en op gevoel maar een bedrijf gebeld die de grootste en meest betrouwbare advertentie had. 'Ja, hallo. Ik heb een loodgieter nodig.' 'Vale, wat is het probleem?' 'De caldera is stuk'. En toen kwamen de lastige vragen: wat is er precies stuk, wat voor merk is het, is ie op gas aangesloten, etc. Ja, weet ik veel! Heb daar absoluut geen verstand van. In Nederland bel je gewoon de Woningbouwvereniging op! Uiteindelijk was de boodschap toch goed overgebracht, dus toen zei ze: 'Morgen komt er een loodgieter langs.' 'Mooi, hoe laat kan ie komen?' 'Nou, gewoon, morgen. Als ie in de buurt is dan belt ie of je thuis bent en dan komt ie langs.' 'Ja, maar ik werk. Dus ik ben overdag niet thuis.' 'Geen zorgen, je kunt telefonisch gewoon een tijd met hem afspreken.' Nou, prima dan. Ik de hele woensdag met mijn telefoon op zak gelopen, geen telefoontje. Terwijl ik al op weg terug naar huis was en de hoop op een telefoontje inmiddels al lang vervlogen was, belde hij om 18.00 uur toch op. Hij was onderweg. Fijn. Om 19.00 uur was ie er (hij kwam vast van ver). Na 10 minuten had ie het probleem ontdekt en na een kwartier was de boel gemaakt. Hij had een klein onderdeeltje vervangen. Voordat ie wegging moest er wel nog even afgerekend worden: 250 euro cash!
Toen heb ik hem ook maar even gevraagd om de huisbaas te bellen om uit te leggen wat er aan de hand was, met de hoop natuurlijk dat zij zou zeggen dat ze het wel zou betalen. Nou, niet dus. Voor eigen rekening. De huur die wij betalen is voor Barcelonese begrippen zeer laag, dus dan moesten we dit soort dingen zelf betalen. En als we het er niet mee eens waren, dan mochten we vertrekken. Er waren per slot van rekening genoeg mensen die ons appartement graag wilden betrekken. Belachelijk! En wie heeft er nog jaren plezier van dat ding als wij straks weer verhuizen? Juist, zij! Nou, dat gaat dus niet gebeuren. Peter heeft genoeg ideetjes in zijn hoofd om te zorgen dat ze vette kosten krijgt als wij hem gepeerd zijn. Of we nemen de caldera gewoon mee!
Un poco de todo
Eigenlijk heb ik jullie heel veel te vertellen, maar tegelijkertijd ook weer helemaal niet. Misschien komt het wel omdat de laatste tijd de computer meer stuk is geweest dan dat hij het gedaan heeft en als ik dan nu alle stukjes achter elkaar zou zetten waar ik de laatste weken over wilde schrijven het een heel saai verhaal zou worden. Misschien is het beter als ik een paar dingen even opsom en het dan vanaf vandaag gewoon weer oppak...
- Categorie 'Huishoudelijke apparaten': met de Kerst hebben we een broodbakmachine gekregen, dus tegenwoordig kunnen we na 2 jaar witte stokbroden eindelijk weer gewoon bruin brood eten. Bakmix te koop bij Lidl: lekker!!
- Categorie 'Muziek': iedereen zit tegenwoordig in de de bus/trein/metro naar muziek te luisteren, dus met onze nieuwe MP3-speler die we ook met Kerst hebben gekregen horen we er nu helemaal bij. Toppie, Mark!
- Categorie 'Vervoer': de auto is van de week voorzien van een nieuwe uitlaat, dus we worden niet meer raar aangekeken als we met onze razende Ford K(ut) door de straat heen scheuren.
- Categorie 'Probleemgeval van de laatste tijd': een nieuwe computer! Aangezien de computer vrijdagavond stuk ging hebben we gisteren in record tempo een nieuwe gekocht: in de auto gestapt, naar de winkel gereden, 10 minuten in de folder gekeken, 5 minuten met de verkoper gepraat, 10 minuten in de rij voor de kassa gestaan en hup naar huis, waar Peter hem voor middernacht geheel geïnstaleerd klaar had voor gebruik.
Verder buiten het werk om etentje hier, drankje daar. Verjaardagen van Bert (vriend van Peter) en Bram (vriend van mij). Vrijdagavond hadden we een feestje in een bar met Belgische bieren. Dus dat ging van Jupiler naar Duvel naar Leffe, en dan weet je het wel natuurlijk.
Kortom, wij vermaken ons hier nog steeds!
Daar zijn we weer!
Tja, soms gebeuren er onverwachte dingen. Is je computer net weer gemaakt en dan houdt ie er vervolgens na een dag alweer mee op. Nou ja, hij is ook al zeker 6 jaar oud dus hij heeft zijn beste tijd wel gehad. Nu maar aardig voor hem zijn en hopen dat ie het nu nog ff blijft doen...
Sinds de laatste blog hebben we niet stilgezeten. De eerste week van januari natuurlijk gezellig een week in een regenachtig en stormachtig Nederland gezeten. Maar dat was maar beter ook, want hier hebben we blijkbaar niks gemist. Linda en onze vrienden en bekenden hier vertelden dat Plaza Catalunya om 00.00 uur vol stond met dronken mensen met flessen Champagne nadat ze ervoor bij iemand thuis hadden gezeten, en rest van de jongeren hebben de jaarwisseling gevierd in een club of discotheek met besloten gezelschap waar je minimaal 40 euro entree moest betalen (en wel 1 drankje inclusief!). Nou, bedankt, maar dan toch liever gezellig op Marken! Mar en Richard, we hebben jullie na oudejaarsnacht niet meer gezien, maar alsnog hartstikke bedankt voor de gezellige avond, makkers!!
Verder hebben we geprobeerd om zoveel mogelijk vrienden en familie op te zoeken. Dat is over het algemeen goed gelukt, maar 9 dagen bleken toch te weinig om iedereen te kunnen zien. Sorry daarvoor, maar meer zat er echt niet in.
Na de vakantie had Peter nog een dag en ik de hele week vrij. Heerlijk bijgekomen, huis opgeruimd, maar eigenlijk vrij weinig gedaan. Vrijdagavond nog even wat wezen drinken in de stad. Prima, daar is vakantie toch voor? Peter had bovendien zaterdagavond nog een gezellig voetbalavondje: Espanyol - Barcelona 3-1 (live meegemaakt op de tribune in het Olympisch Stadion).
Maar natuurlijk moesten er ook weer vervelende dingen geregeld worden. Er kwam namelijk rook uit de motorkap van de auto vandaan en dat is niet goed hè? Gelukkig viel het mee. Vervolgens naar de computerwinkel om het stukke onderdeel van de computer te vervangen en nu zijn we hopelijk weer een tijdje online en kunnen we jullie weer op de hoogte houden!
Even weggeweest...
Het is weer even stil geweest rond de log en dat is niet omdat we niks gedaan hebben, maar omdat de computer weer eens kuren had. Zelfde probleem als vorige keer. Nu had Peter vorige keer goed opgelet toen onze computerman het probleem uitlegde, dus had ie nu zelf het onderdeel gekocht dat stuk was, computer uit elkaar gehaald en de boel gerepareerd. Tja, hij is nu echt van alle markten thuis dus. Handig!
Van het weekend volgt er weer een update...
Navidad en casa Dijkens/Schipper
Nu Sinterklaas weer bij ons terug in Spanje is vonden we het hoog tijd worden om het huis in de kerstsferen te brengen. Dit is altijd weer een uitdaging aangezien we de laatste 4 jaar dat we 'thuis' waren met de Kerst steeds in een ander huis woonden. 2002: Purmerend, 2003: Mexico (toen heeft Marjolein ons huis op Marken versierd), 2004: Marken, 2005: Cambrils, 2006: Barcelona. Dus telkens weer de vraag: waar zetten we die boom nou weer neer. Aangezien we nooit echt groot hebben gewoond (behalve vorig jaar in Cambrils, dat was ruim zat) is het altijd weer passen en meten. Maar goed, hij staat nu dus voor het raam en daar staat ie prima. Omdat we best trots zijn op het resultaat (Peter stelde al voor om het het hele jaar te laten hangen...) heb ik foto's gemaakt. Het is alleen jammer dat met een flitser het lichtjeseffect vrijwel verloren gaat en het zonder flitser weer te donker is. Maar ach, toch even een korte impressie van onze 'piso':
De voordeur (passende tekst voor Spaanse begrippen hè)
De entree
De arreslee op de schoenenkast
Kerstboom
De Kerstsokken uit Port Aventura
Slingers aan de balken
Televisiewand mét Kerstklok
Rudolf op het dressoir
De Kerstpinguïn
Ben benieuwd waar we volgend jaar met Kerst zullen wonen...
Het laatste nieuws
Alles gaat nog steeds goed hier. We hebben genoten van de chocolade, maar inmiddels is er weer een nieuw Sinterklaaspakket aangekomen: compleet met 8 letters, chocoladegeld en Sinterklaaschocolaatjes dus we kunnen er weer helemaal tegen. De Sint is blijkbaar ook in Hoorn geweest. Nogmaals bedankt, Sint!
We hadden ook nog plannen om een Sinterklaasavondje te houden met een aantal Nederlanders hier, maar omdat niet iedereen kon voor 5 december en ik het na pakjesavond niet meer de moeite waard vind is dit komen te vervallen. Maar we vinden vast wel weer een andere reden om een feestje te vieren hoor.
Donderdag ben ik 27 jaar geworden. Ondanks dat ik het niet heb gevierd, toch een een leuke dag gehad. Hiermee wil ik ook iedereen bedanken voor de vele kaarten, smsjes, e-cards, e-mails, telefoontjes en kadootjes die ik van jullie heb gehad. Fijn te weten dat jullie me nog niet vergeten zijn! Op mijn werk heb ik 'uitgedeeld' en als 'kadootje' van mijn baas mocht ik de hele dag mijn telefoon uitzetten, waardoor ik alle tijd had om met mijn collega's te kletsen, extra lang pauze te nemen en Cava te drinken met collega's die hun laatste werkdag vierden. Een verjaardagsfeestje zat er helaas niet in, want ons appartement is vrij klein en we kennen hier inmiddels zoveel mensen dat ik dan de helft niet had kunnen uitnodigen en dat wil ik niet. Anderen vierden hun verjaardag op het strand, maar daar is het nu een beetje te koud voor. Maar dan vieren we wel een feestje als het zomer is, zodat we het terras erbij kunnen betrekken.
Verder is er nog nieuws: Peter is inmiddels weer terug bij Sitel voor Philips. Bij Citibank kon hij niet wennen aan het regime, de werktijden, het altijd alleen pauze moeten nemen, de Franse supervisor die hem altijd over voor terechtwees en het internetverbod waardoor je buiten je telefoontjes om niks kon doen. Hoewel hij aan het solliciteren is voor een baan als monteur weten we niet hoe lang dat nog kan duren en leek het hem beter om dan voorlopig weer terug te gaan naar Sitel. Daar kan hij in ieder geval internetten, e-mail checken, met collega's pauze houden en relaxter werken dan bij Citibank. Dus dinsag Sitel opgebeld of hij terug kon komen en vrijdag is ie daar weer begonnen.
Ook de scooter doet het weer. Na de vorige keer dat we 's nachts naar huis reden en hij halverwege de reis stuk ging hebben we hem daar laten staan en is er vervolgens niks meer mee gedaan. Peter heeft nog wel een poging gedaan om hem zelf te maken, maar dat was niet gelukt. Omdat ie ver van de garage af stond heeft ie donderdagmiddag de wegsleepdienst gebeld en die heeft hem daar afgeleverd. Dit werd gelukkig allemaal gedekt door de verzekering en donderdagavond kon ie hem alweer ophalen. Kosten: € 23,50. Fijn zo een scooter! Vandaag even schoongemaakt en nu is ie er weer klaar voor. Alleen de banden, die waren volgens de monteur 'fatal' dus die laten we in januari dan wel vervangen. Maar hij kan in ieder geval weer rijden, want dat is toch wel gemakkelijk nu hij niet meer in het centrum werkt.
Ons weekend staat verder niet meer in het teken van Sinterklaas. We gaan vanavond voor het eerst met wat vrienden naar een Spaanse bioscoop en daarna bier drinken, maar ik ben ervan overtuigd dat jullie vast wel wat met kadootjes, gedichtjes en surprises gaan doen, dus bij deze: allemaal een fijn Sinterklaasfeest toegewenst!
Weekendje Sitges
Zaterdag en zondag zijn we op 'vakantie' geweest naar Sitges: een kleine badplaats op een half uur rijden ten zuiden van Barcelona met een leuk oud centrum met veel winkels en restaurants. Bovendien is er een lange boulevard, een jachthaven, casino, diverse bars en enkele discotheken. Het is een leuke plaats om in de zomer naar toe te gaan, maar ook nu was er nog genoeg te beleven. Sitges vanaf het water:
Zaterdag tas inpakken en Joepie maakte zijn statement duidelijk: hij wou ook mee!
Sorry poes, jij moet op het huis passen. Auto volgeladen met weekendtassen en drank en daar gingen we. Ons hotel lag bij een jachthaven op echt een super goed punt. De haven lag wel iets buiten het centrum, maar het was een dorpje op zich. Talloze restaurantjes, (overdekte) terrassen en vanuit het hotel een prachtig uitzicht op zee. Voor degenen die meer over het hotel willen weten, kijk op www.portsitges.com.
Na ingecheckt te hebben en de tassen te hebben uitgepakt weer in de auto gestapt (we wisten niet op hoeveel kilometer het centrum lag, dus beter rijden dan te veel lopen
) en naar het stadje toe. Omdat we niet in het zomerseizoen zaten, waren er parkeerplaatsen genoeg en gratis (hoera!). Eerst even wat wezen eten bij Buenos Aires, een grillrestaurant (met vestigingen in Sitges én Amstelveen!). Het eten was echt supergoed (geen droge lappen vlees) en de drank smaakte ook prima.
Het lijkt op deze foto trouwens net of we de enige waren op het terras, maar de rest van de mensen zaten aan de andere kant.
Vervolgens het stadje ingegaan. Echt super leuke kleine Spaanse straatjes, maar ook een vrij grote barstraat en verschillende winkelstraten.
Vervolgens langs de 'Ermita Sant Sebastià' (kathedraal) terug. Dit is zo een beetje hét bekendste punt van Sitges en omdat hij zo mooi verlicht was ook vanaf de hele kust te zien.
Daarna weer terug naar het hotel gereden en nog even een coctail naar binnen geslagen bij de exotische Zumo-bar (sapjes bar) in het haventje.
Zondag een ontbijtje genuttigd in een ander restaurantje bij de haven en vervolgens nog even gebruik gemaakt van de Jacuzzi (die nadat we de bubbels hadden aangezet niet meer uitging) en de sauna (die het pas ging doen toen we er weer uitgingen) in het hotel. Na het uitchecken een beetje rondgereden en vervolgens weer naar het stadje. Daar een wandeling gemaakt over de boulevard.
Vervolgens weer naar het centrum: biertje gedronken, hamburger gegeten, ijsje gehaald, winkeltjes gekeken en tot slot nog koffie gedronken in het Sport café waar zoveel televisies hingen (met voetbal en tennis erop) dat je nooit met je rug naar een tv toe zat omdat je vanuit elk oogpunt een tv tot je beschikking had. Was best geinig.
Vanavond rond 19.00 uur waren we weer thuis, dus Peter kon mooi even voetbal kijken (zonder de uitslagen te weten!) en had ik mooi even tijd om de log bij te werken. Sitges is echt de moeite waard, en helemaal als het lekker weer is...
Montjuïc
Gisteren hebben we weer leuk de toerist uitgehangen. We zijn met Bert, de broer van Bert en zijn vriendin en Maarten naar de Montjuïc geweest. De berg Montjuïc is een 173 m hoge berg bij de haven, maar toch vlakbij het centrum van de stad. Toen in 1929 de Wereld Tentoonstelling in Barcelona plaatsvond werden hier parken, paleizen, paviljoenen, sportstadions en tentoonstellingsruimtes aangelegd. Een aantal van die gebouwen zijn blijven bestaan en hebben een belangrijke functie als museum. De sportstadions werden gerenoveerd en andere werden bijgebouwd naar aanleiding van de Olympische spelen in 1992.
Om 12.00 uur zijn we vertrokken. Terwijl Bert en familie liever de berg op gingen lopen hebben wij de Funicular naar boven genomen. Dit is een sort tram, maar dan schuin speciaal om de berg op te kunnen komen. Vanaf de metro Parallel kun je met je metrokaartje overstappen. We hadden dit vervoersmiddel nog nooit genomen, maar echt spectaculair is het ook niet. Binnen 3 minuten ben je er. Net een metro. Vanaf het station zijn we verder gaan lopen. Was lekker weer om een frisse herfstwandeling te maken door deze toch nog groene omgeving. Eerst zijn we door een van de vele parken gelopen met het thema 'muziek en communicatie' (ben de naam even vergeten). Er waren allemaal leuke truckjes die met dit thema te maken hadden. Vervolgens door naar boven naar Montjuïc kasteel waar het met het militair museum is gevestigd. Helaas kon je hier, buiten het museum om, niet echt binnen wandelen, maar binnen de kasteelmuren waren wel een aantal kanonnen te bezichtigen en een prachtig uitzicht op stad en Middellandse Zee.
Hiervandaan naar de begraafplaats. Dat was heel apart, want hier worden de overledenen boven de grond begraven in plaats van eronder. Het enige dat je ziet zijn grote muren met raampjes erin. Achter zo een raam zit dan het graf. De raampjes waren bijna allemaal keurig (en kitscherig) opgemaakt met foto's van de overledenen, (kunst) bloemen, en vooral heel veel afbeeldingen van Catelaanse heiligen. Het had een oppervlakte dat in totaal bijna net zo groot was als Marken, maar dan met verschillende verdiepingen. Erg indrukwekkend.
Vervolgens door naar het Olympisch Stadion, de thuisbasis van Espanyol. In het stadion wat gegeten en gedronken. Daarna nog een stukje verder de berg rond gelopen om te zien wat er allemaal nog meer zat, stukje ander park meegepikt en uiteindelijk kwamen we bij het Museum van de Catelaanse kunst uit waarvandaan we uitzicht hadden op Plaza Espanya.
Hier in de buurt even wat gegeten om vervolgens de dag af te sluiten met een fonteinenshow. Helaas waren de fonteinen stuk, dus dat ging niet door. Toch een leuke dag gehad. Zeker een aanrader voor degenen die Barcelona nog eens willen bezoeken. We hebben 7 uur op die berg rondgewandeld en nog niet eens de helft gezien. Wellicht dat we er nog eens terug komen.
Winterklaar
Zomaar sloeg het weer om. Terwijl we vorig weekend nog in korte broek en t-shirt liepen, hadden we vandaag voor het eerst de verwarming aan staan. Vanaf woensdag is het hier gewoon van de ene op de andere dag koud geworden en hebben we voor het eerst sinds tijden weer de zomerjas aan gehad. En ik vermoed dat we die al snel kunnen gaan omwisselen voor een winterjas. Beetje jammer van mijn grote assortiment aan zomerjassen, maar ja. Dus vandaag maatregelen genomen: zomerkleding opgeborgen, winterkleding in de kast gelegd, zomerschoenen weggegooid/opgeborergen en de 'calentador' op de winterstand gezet. Laat de kou maar komen, wij zijn er klaar voor!Moord en doodslag in de serre
Ik kreeg net de schrik van m'n leven. Liep doelgericht naar de computer toe en in de schemering van onze gezellige inbouwspotjes die net te weinig licht geven zie ik een zwarte vlek op de grond. Aangezien het naast de prullenbak was wilde ik het in eerste instantie oppakken, maar het bleek te leven: was zojuist getuige van de meest reuzachtige hommel die ik ook ooit gezien heb. Jammer dat het op de foto niet echt goed te zien is hoe groot ie is, maar dit is 'm:
Nou, in de categorie enge insecten scoort deze hoog hoor. Eerste reactie was dan ook: zo hard mogelijk wegrennen en tussendeur sluiten. Peter vond hem ook zelfs eng, maar die besefte wel dat als we hem niet weghaalden en hij plotseling verdwenen zou zijn ik me de rest van de avond en nacht zou afvragen waar die naar toe was gegaan. Gelukkig was mijn moedige mannetje na veel aandringen bereid om Feyenoord even 10 seconden te laten voor wat het was en het beest met een enorme klap met de slipper voor eens en voor altijd uit te schakelen. Ik moest hem alleen zelf verwijderen. Dus met knikkende knieën de slipper opgetild, maar gelukkig bewoog ie niet meer. Dit trof ik aan:
Nog een flinke klap nagegeven en toen durfde ik het wel aan om hem met een keukenrolletje op te pakken en door de plee te spoelen. Opgeruimd staat netjes.
ITV
Vandaag is onze auto APK gekeurd. Hier in Spanje noemen ze dat de ITV. Het werkt allemaal wel anders dan in Nederland, want daar wordt de keuring gewoon in de garage gedaan en merk je er verder weinig van en hier moet je naar een speciaal daarvoor ingerichte garage. Je kunt je auto wel door je eigen garage ITV-klaar laten maken, dus vorige week was ik bij de garage geweest voor een pre-ITV (had een collega me aangeraden) en ook maar meteen een 'revision completa' (grote beurt). Nee, we laten niks meer van het toeval afhangen!De Ford Kut was er dus helemaal klaar voor.
2 weken geleden had ik gebeld voor een afspraak en toen moest ik ook een keuze maken uit 3 verschillende ITV-garages in Barcelona. Heb toen maar een adres genoemd en nu bleek die garage dus midden in het centrum te zitten! Fijn! Ik reed dus gezellig in de spits om 18.00 uur door een half open gelegde stad heen, op een 5-baans weg waar iedereen door elkaar reed omdat door de vele wegwerkzaamheden de strepen niet meer duidelijk zichtbaar waren en je door de vele omleidingen en eenrichtingswegen je richtingsgevoel volledig kwijt bent. Maar goed, een kwartier te laat kwam ik dus aan. En te laat komen boeit hier gelukkig niet zoveel!
Ik reed een lange gang binnen en daar stonden nog 10 auto's voor me. Allemaal stoere Spaanse mannen, en ik: vrouw én allochtoon. Netjes achteraan aangesloten en wachten maar. Toen ik na 45 minuten aan de beurt was moest ik me papieren afgeven en de auto een soort wasstraat inrijden. Hier stonden allemaal apparaten die van alles registreerden. Toen kwamen de instructies: knipperlichten links en rechts, rem intrappen, ruitenwissers aan zetten en motorkap open doen. Daarna kwam de monteur in de auto om de autogordels en dashboardverlichting te checken. Gelukkig checkte die niet de verwarming want die is nog steeds stuk. Daarna stukje doorrijden en daar stonden machines met allerlei percentages. Hier werden de banden, de remmen en de handrem gecheckt. Nog meer instructies: rem intrappen, gas geven, motor uit, motor aan, versnelling in z'n 1, in z'n vrij, handrem erop, handrem eraf en dat 5x herhalen in willekeurige volgorde. Vervolgens nog een stukje doorrijden en daar zat een gat in de vloer zodat ze onder de auto konden kijken. Effe gas geven, remmen. Toen ook dat gedaan was was ie klaar en kreeg ik een mooie gele sticker in me voorruit. Geslaagd! Goedgekeurd tot oktober 2008!
Nat
Woensdagavond was er voetbal op tv en Peter had 2 Nederlandse vrienden bij ons thuis uitgenodigd om te gaan kijken. Aangezien ik (gelukkig) een afscheidsfeestje van een collega had ben ik de stad in gegaan. Het liefst had ik de laatste bus van 23.00 uur weer terug naar huis genomen, maar je weet hoe dat gaat als het gezellig is, dan blijf je zitten. En ja hoor, juist toen ik op wilde stappen brak de hel los. Echt keiharde regen (straat stond binnen 5 minuten onder water), onweer en bliksem. Aangezien ik donderdag gewoon moest werken (de rest van Spanje, inclusief Peter, was vrij omdat het donderdag een feestdag was) moest ik echt weg om de laatste metro te halen. Dus samen met een andere collega besloten om het er toch maar op te wagen. Het was 10 minuten lopen naar de metro (5 minuten rennen), maar dat was genoeg om geheel doorweekt bij het metrostation aan te komen. En toen was het nog niet klaar, want vanaf de metro naar huis was nog eens 20 minuten lopen en in de tussentijd was het dus niet droog geworden. Was trouwens best eng zo in de regen in de donkere straten met dat onweer en bliksem boven je hoofd. Uiteindelijk toch goed en wel thuis aangekomen, maar doorweekt tot op het bot. Peter, Maarten en Bert zaten nog voor de tv en die bedachten dat het inderdaad wel verstandig was om daar nog maar even te blijven zitten. Ik ben toen maar lekker mijn warme bedje ingekropen.Stemmen uit het buitenland
Het is voor ons de eerste keer dat we in het buitenland zitten met de verkiezingen, maar uiteraard willen we wel graag stemmen bij de Tweede Kamerverkiezingen in november 2006. En dat kan. Voor het zover is moet er nog wel wat papierwerk worden geregeld. Papier downloaden, uitprinten, invullen, kopietje van je paspoort erbij en inleveren bij het Consulaat, die alles vervolgens naar Den Haag stuurt. Dat had ik in september al gelezen, maar niet op de deadline gelet. Toen Peter dus vorig weekend toevallig op de site van het Consulaat las dat dit allemaal voor dinsdag 10 oktober ingeleverd moest zijn, was er wel even paniek in de tent. Op me werk kopieën gemaakt, formulieren geprint en Consulaat gebeld. Daar werd me verteld dat het dinsdagochtend allemaal werd verstuurd en dat we dus eigenlijk al te laat waren, maar we konden de papieren eventueel nog 's avonds bij de portier inleveren (Consulaat heeft geen brievenbus) en maar hopen dat hij alles dinsdagochtend bij opening meteen zou inleveren. Zo gezegd zo gedaan. Maandag na me werk eerst naar de garage om de auto te droppen om hem APK-klaar te maken, vervolgens Peter gebeld (die zat nog ergens in een bar op Plaza Catalunya) en de metro gepakt naar het centrum. Daar aangekomen met Peter afgesproken en ergens op een bankje op Plaza Catalunya tussen de duiven de stempapieren ingevuld. Vervolgens door naar het Consulaat. Er zat inderdaad een portier en die heeft onze papieren in ontvangst genomen. We waren niet de enige sukkels, want er lagen nog meer enveloppen van vergeetachtige Hollanders. Nu maar hopen dat de portier de post ook daadwerkelijk op tijd bij het Consulaat heeft gebracht. We zullen zien.
Auto enzo
Dinsdag was het dan zover: we konden de auto weer ophalen! Met een nieuwe band en nieuwe bumper stond ie te glimmen in de garage. 'Helaas' hadden ze alleen de schade hersteld van het ongeluk, dus het gaspedaal blijft nog steeds hangen, de verwarming doet het nog steeds niet en de deuken zitten er nog in, maar hij is nu tenminste wel weer uitgelijnd! Deze garage is zo een verschil met die in Tarragona. Mijn vertrouwen in de Spaanse garages is weer een beetje hersteld.
Woensdagavond naar Winterthur om nog wat papierwerk te regelen. O ja, in het winkelcentrum waar ons verzekeringskantoor zit was trouwens nog een hoop drukte met pers en televisie enzo en er stond een grote neger handtekeningen uit te delen, beveiligingsmensen er omheen. Heb er even bij staan kijken, maar aangezien ik niet wist wie die kerel was, was ik er na een minuutje wel weer klaar mee. Achteraf bleek dat dit een bekende speler was uit de NBA. Die speelden deze week tegen Winterthur Barcelona. Was live op Sport 1.
Donderdag was dus de eerste dag dat ik met de auto naar me werk ben gereden. Heb wel voorzichtig gedaan, want de APK loopt af deze maand (weet alleen niet welke dag, heb ik nooit enig papier van gezien, alleen het stickertje op de voorruit), dus als er weer wat zou gebeuren weet ik niet of ik dan wel verzekerd ben. Op de een of andere manier ben je dan toch wel wat alerter. Toen ik donderdagavond weer thuis was kwam ik tot de conclusie dat ik wel 3x een ongeluk had kunnen hebben gehad. Dat autorijden niet voor iedereen is weggelegd bleek bijvoorbeeld uit de ouwe bessie die op een invoegstrook reed en zonder op of om te kijken vlak voor mij met 20 km per uur de weg op reed. Gelukkig ging het net goed, want ik zag al dat ze met bap aan het kletsen was die naast haar zat en die had het drukker met bap dan met alles wat er om haar heen gebeurde.
Heb dus maar gelijk een afspraak gemaakt voor een APK keuring en die vindt maandag 16 oktober al plaats. Deze week dus nog een keer naar de garage om een pre-APK te laten doen, dan is de kans in ieder geval groter dat ie door de keuring gaat. De APK (of ITV zoals ze het hier noemen) gaat er dus anders aan toe dan in Nederland. Ben benieuwd hoe het allemaal zal gaan lopen.
We hadden ons eigenlijk voorgenomen om de auto weg te doen, maar aangezien het toch wel erg makkelijk is om zo een ding te hebben proberen we hem toch maar zo lang mogelijk te houden. Wie weet kunnen we ooit nog wel eens wat geld sparen en hem inruilen tegen een mooie auto.... of niet.
Positive thinking
Afgelopen week is echt voorbij gevlogen. Omdat het zo druk is op mijn werk vloog voor mij de tijd voorbij en Peter is dinsdag aan zijn cursus begonnen en ook dat bevalt tot nu toe prima. Zijn eerste indruk is dat het bij Citibank allemaal in ieder geval beter geregeld is dan bij zijn oude baan, er werken leuke mensen en het kantoor staat midden in het centrum op Plaza Catalunya, wat in ieder geval tijdens de pauzes al een stuk gezelliger is dan in deprimerend industriegebied Zona Franca, waar hij eerst werkte.
Nu ik met het openbaar vervoer naar mijn werk moet is het ook een stuk aantrekkelijker om na het werk nog even de stad in te gaan. Toen Peter donderdag voetbal aan het kijken was (en mij dat nog steeds niks boeit) had ik dan ook met mijn ex-collega Pradeep in de stad afgesproken om wat te drinken. Vrijdagavond had Peter met Tijmen wat gegeten en gedronken en die zijn vervolgens mee gegaan naar de verjaardag van mijn ex-collega Debby.
We voelen ons toch wel steeds meer thuis in deze stad. Je leert meer mensen kennen, we kennen nu in bepaalde wijken redelijk de weg en redden ons eigenlijk prima. En dat terwijl er deze maand weer dingen niet zo gelopen zijn als we gehoopt hadden.
De auto staat tegen de planning in nog steeds te wachten op een reparatie, omdat de schade-expert een week te laat langs de garage was gegaan vanwege een foutje in de computer en ook de scooter gaf er de brui aan toen we vrijdagnacht naar huis reden, waardoor we genoodzaakt waren het vervoermiddel halverwege achter te laten en vervolgens te voet onze weg naar huis te vervolgen. Terwijl we hijgend en zwetend de berg naar huis beklommen konden we er toch wel om lachen. Geen geld, geen auto, geen scooter, maar toch gelukkig!
Lucky
De kat is weer beter. Eigenlijk moeten we nu weer urine gaan opvangen en terug naar de dierenarts gaan om het nog een keer te laten onderzoeken, maar dat vinden we niet nodig. Het enige dat nog zichtbaar is van zijn ziekenhuisbezoek is het kaalgeschoren plekje op zijn buik. En aangezien hij vandaag wel in was voor een fotoshoot hierbij een paar foto's van een gelukkige 'Loekie'...
Lief he...
Een baan!
Hoera! Peter heeft een baan. Het is verre van een superbaan, maar voorlopig is hij weer even verzekerd van een inkomen. Wat hij precies gaat doen is nog niet duidelijk, maar het is een telefoonbaan bij Citibank voor Belgische klanten. Dinsdag begint de cursus. Ondertussen zoeken we wel even door naar wat beters, want met dit werk zal hij ook 's avonds en in het weekend moeten werken en met het oog op de 'voetbalzondag' ziet deze Feyenoorder werken op deze dag dus echt niet zitten. Het goede nieuws is dat hij nu niet à la minute naar Nederland hoeft om daar te gaan werken en blijven we hier voorlopig nog lekker even samen, terwijl we rustig en gericht op zoek kunnen gaan naar een huurhuis op Marken.Ongelukje
Maandagavond, 18.15 uur. Op het moment dat Richard en Marjolein het vliegtuig instapten knalde ik met mijn auto tegen een andere auto aan. Of beter gezegd: hij reed tegen mij aan. Ik reed op een rotonde en hij gaste zonder op of om te kijken de rotonde op. Gevolg: geen gewonden, wel blikschade. Hij had slechts een schrammetje op zijn bumper en ik had een lekke band en ingedeukte bumper. Hij kon er wel om lachen, ik niet. Terwijl wij op elkaar stonden te schelden kwam de politie aangereden. Toen ik mijn auto van de rotonde af reed ging die gozer even zijn gelijk bij de politie halen. Omdat er verder niks aan de hand was is de politie weer verder gereden en heb ik met die gozer een schadeformulier ingevuld. Vervolgens reed hij weer vrolijk weg (hij had toch een bedrijfswagen) en zat ik in een auto waar ik niet meer mee kon rijden.
Dus de verzekering gebeld en die zou een wagen sturen om me weg te slepen. Na een uur wachten kwam de Grua eindelijk aanrijden. Omdat de garage al dicht was werd mijn auto naar een parkeerplaats van de Grua vervoerd en werd ik met de taxi naar Barcelona gebracht. Na een half uur op de taxi te hebben gewacht en een zeer trage rit naar huis, was ik om 21.00 uur eindelijk thuis.
De volgende ochtend is mijn auto naar 'de' garage gebracht. 's Middags had ik vrij genomen. Eerst met Peter naar ons verzekeringskantoor gegaan, waar we te horen kregen dat het duidelijk niet mijn schuld was en dat er donderdag een schade-expert bij mijn auto zou kijken. En vervolgens naar de garage gegaan om even mijn gegevens door te geven (ik had namelijk officieel nog geen garage in Barcelona). Ik hoefde me verder geen zorgen te maken, want alles zou geregeld worden tussen verzekering en garage. Nou, als ze in Spanje zeggen dat je je niet druk hoeft te maken dan kun je er vanuit gaan dat het misgaat. En inderdaad.
Donderdagavond werd ik gebeld door de garage dat de expert nog niet was geweest. Dus Peter ondertussen naar de verzekering bellen hoe dat zat. Die zou het gaan uitzoeken, maar dat hebben ze tot nu toe nog niet gedaan. Aangezien het maandag een feestdag is hier zullen we voor dinsdag niks horen. Dit gaat waarschijnlijk weer een tijdje duren. Als de expert de schade heeft vastgesteld is het wachten op de verzekering van die andere gozer of ze ermee instemmen dat het zijn schuld was en vervolgens wordt de auto gerepareerd. Zodra de auto gemaakt is krijg ik een telefoontje van de garage dat ik hem weer op kan halen. Klinkt allemaal veelbelovend, maar geen idee hoe lang dit geintje nog gaat duren. Dus voorlopig ga ik nu dus weer als vanouds met het openbaar vervoer naar mijn werk.
Visite!
Afgelopen weekend waren Richard en Marjolein een paar dagen over gekomen en bezoek uit Nederland betekent: een Nederlands overlevingspakket! Lekkerrrr! Nu hebben we dus voorlopig weer even borrelnootjes, tandpasta, pindakaas, zakjes jus, Croma, Hollandse kattenblikken....etc.
Het weekend stond voornamelijk in het teken van voetbal en drank, maar we zijn ook naar de dierentuin geweest, beetje door de stad geslenterd, gewinkeld. Bezoekje aan het strand, maar daar was niet veel van over na het slechte weer van vorige week. Het lag vol met puin en men was druk bezig om dat op te ruimen.
Verder zaterdagavond nog even de kroeg in geweest. Zondag was het lekker weer dus hebben Mar en ik op het terras in de zon gezeten terwijl Peter en Richard voetbal keken. Als verjaardagskado had Peter een kaartje voor Espanyol - Celta de Vigo gekregen, dus de mannen waren zondagavond in het Olympisch Stadion te vinden.
Aangezien Marjolein haar fototoestel flink gebruikt heeft hierbij een aantal foto's van de Zoo:
Noodweer
Misschien hebben jullie het al op het nieuws gezien, maar vannacht was het in het noorden van Spanje errug slecht weer. Vooral Barcelona was zwaar getroffen. Om 22.30 uur begon de ellende. Heel veel regen, harde wind en onophoudelijk donder en bliksem. Het leek wel oorlog. Van de tornado die het centrum heeft getroffen en de overstromingen hebben we weinig gemerkt. Vanochtend hoorde ik op de radio dat de brandweer van Barcelona al 200 keer was uitgerukt, dat er veel kelders en huizen waren overstroomd en dat op veel plaatsen de stroom was uitgevallen.Wij hebben er gelukkig weinig van gemerkt en zijn rond 00.00 uur in slaap gevallen, omdat het toen wat rustiger werd. Om 04.30 werden we allebei gewekt door een blikseminslag hier in de buurt, maar toen we voor het raam gingen kijken konden we door de bewolking en regen niet verder kijken dan tot de rand van het terras.
Vanochtend lagen er allemaal bomen op de weg, het park waar we aan wonen was afgebrokkeld waardoor de weg vol met stenen lag en de stoplichten deden het niet, waardoor ik 45 minuten te laat op me werk kwam.
Meer schade dan een beetje lekkage in de serre en geen satellietontvangst hebben we gelukkig niet gehad.
Helaas was er ook geen boom op de auto gevallen...
Schone ramen
We zijn er alle 4 ingetrapt! Bap heeft onlangs onze ramen gelapt en ze zijn zo schoon dat je nauwelijks verschil ziet of ze open of dicht zijn. De eerste keer was toen ik 's nachts een keer thuis kwam. Kon gewoon niet zien of ie open of dicht zat. Omdat ik graag heb dat alles dicht zit als iedereen slaapt dus even voorzichtig met me vinger voelen. Dicht natuurlijk! Vrij lullig moment, gelukkig had niemand dat gezien. Peter had later die week ook een keer 's nachts zo een 'checkmoment' vertelde hij me later. De poezen gaan er blijkbaar vanuit dat ie altijd open staat. Vorige week nam Joepie dan ook een flinke aanloop met de bedoeling naar buiten te springen en knalde met zijn volle 8 kilo tegen het gesloten raam aan. En gisteravond overkwam Lucky het zelfde! Was erg grappig. De oplossing? Euh.... nooit meer ramen lappen?
Hoe anderen leven in Spanje
Hoewel uit sommige logs misschien blijkt dat het hier allemaal kut en waardeloos is valt het in werkelijkheid echt wel mee. Soms heb je natuurlijk wel eens een rotdag/-week en dan is het fijn om dat even op de log te zetten en wat feedback uit Nederland te krijgen. Maar op de financiele situatie en het feit dat we allebei een rotbaan hebben gehad na hebben we het hier eigenlijk toch prima naar ons zin. Het vervelende is dat je in vervelende tijden gaat denken hoe het in Nederland zou zijn geweest, maar dat kun je weer relativeren als je kijkt hoe bijvoorbeeld onze vrienden en collega's hier leven. Het is dan ook niet gek om jullie eens wat te vertellen over hoe deze mensen hier leven.
Men is hier gekomen voor het avontuur en voor de liefde of een studie. De leeftijd ligt tussen de 23 tot 30 jaar. Hoewel de meesten hoogopgeleid zijn (nog aan het studeren of hebben HBO of universiteit afgerond) is de eerste baan meestal bij een call centre waar ze 'native speakers' zoeken tegen een netto maandsalaris van 900 tot 1000 euro per maand. Ze zijn aangekomen met niks en huren een kamer voor 300 euro per maand in een gemeubileerde woning die met anderen wordt gedeeld. Niemand heeft eigenlijk een doel in het leven en men leeft van dag tot dag. Na het werk gaan ze wat drinken (in een bar of op straat), Spaanse televisie kijken (dat overigens zo saai is dat zelfs de Spanjaarden er niet warm of koud van worden) of een beetje kletsen met huisgenoten. De meesten hebben overigens geen eigen auto, televisie, radio, computer en vaste telefoon. Ze hebben wel allemaal een I-Pod en mobiele telefoon. Om in het weekend van de zon te kunnen genieten gaan ze naar het strand omdat ze over het algemeen geen balkon of terras hebben. Vrijdagavond is iedereen meestal op het strand te vinden en zaterdagavond in de bar of discotheek. Barcelona is dan ook een echte doorreis-stad en men blijft hier dan ook vaak niet langer dan 2 jaar wonen.
Wij kunnen met mate ook aan alle leuke dingen meedoen en hebben bovendien lekker onze eigen spullen, Nederlandse tv en allerlei luxe artikelen die mensen in Nederland niet eens hebben. Natuurlijk hebben wij hierdoor wel hogere vaste lasten dus het is vaak lastig om het einde van de maand te halen. Maar als je het gaat relativeren zijn wij eigenlijk heel rijk. We kijken echter wel naar de toekomst, dus we hebben besloten zodra er een leuk huurhuis op Marken vrij komt dan komen we weer terug! Maar voorlopig genieten we nog even van ons leventje in Barcelona...
Afgelopen week...
Het is weer een standaard zondagmiddag. De zon schijnt, de stretcher staat weer op het terras, de was hangt weer aan de waslijn, Peter zit weer op de bank voor de tv Formule 1 en straks weer voetbal te kijken en ik zit achter de computer met Lucky op m'n schoot. Het is jammer dat de winkels dicht zijn op zondag, maar aan de andere kant is dat misschien ook wel beter zo.
Afgelopen donderdag was Peter jarig. Aangezien het verjaardagsbudget beperkt was heb ik geen kadootje gekocht maar zijn we gezellig samen uit eten geweest bij de Mexicaan. Vrijdagavond toch een soort van klein feestje gegeven met wat vrienden van Peter en tot 04.00 uur 's nachts lekker buiten op het terras zitten bieren.
Gisteren was ik nog uitgenodigd om te gaan stappen met een aantal meiden, maar dat heb ik afgezegd omdat ik een beetje gaar was en dat geld kunnen we bovendien volgend weekend goed gebruiken als Richard en Marjolein op bezoek komen. En daar hebben we heel veel zin in!
Peter is van de week weer op banenjacht geweest. Van het sollicitatiegesprek bij Citibank heeft hij niks meer gehoord, dus weer naar het uitzendbureau maar nu naar Manpower, want Randstad laat ook maar niks van zich horen. Wat een slecht uitzendbureau is dat zeg! Maar goed, bij Manpower vertelden ze hem over een nieuwe afdeling van Citibank in Barcelona waar ze mensen voor zochten en die klonk al een stuk leuker: back office (géén telefoonbaan), internationale afdeling (niet alleen Nederlanders dus) en werktijden van 09.00-18.00 uur (geen weekenden en nachten werken dus). Ze hebben zijn CV doorgestuurd en als het goed is wordt hij hier dinsdag over teruggebeld. Dus allemaal even duimen hè?!
Update
Inmiddels is er weer een week voorbij na de laatste log dus het wordt weer even tijd voor een update.Met de kat gaat het weer beter denken we. Hij heeft netjes zijn pillen geslikt (had ook weinig keus) en zijn dieetvoer opgegeten. In eerste instantie had ie er niet zoveel trek in, maar we hebben hem misleid door een heel klein beetje tonijn door het voer heen te doen waardoor ie toch mooi zijn bakje leeg at. Morgen de laatste dag van zijn pillenkuur en dan maar hopen dat ie beter blijft.
Peter heeft zijn baan bij Sitel opgezegd, omdat hij het daar echt helemaal niet meer zag zitten en is inmiddels officieel werkloos. Na zijn laatste werkdag had ie nog 2 weken vakantie, maar die zijn nu voorbij. Hij heeft een aantal brieven verstuurd, maar noch de bedrijven noch de uitzendbureau's reageren op zijn e-mails. Door er zelf achteraan te bellen heeft hij vrijdag een sollicitatiegesprek gehad bij Citibank en dat ging volgens hem wel redelijk. Toch is hij er niet erg enthousiast over, want aangezien dat bedrijf 7 dagen per week 24 uur per dag open is bestaat de kans dat hij ook 's avonds en 's nachts en in het weekend zal moeten werken en dat is ook niet ideaal. Zeker niet voor het loon dat ze bieden. Maar momenteel is elke euro welkom, want mijn salaris is ook gedaald. Ze hebben besloten om de loonkosten omhoog te gooien terwijl het bruto salaris hetzelfde blijft waardoor ik netto nu nog minder overhoudt. Mijn salaris begint nu met een 8. Volgens mij verdiende ik bij mijn vakantiebaantje bij de bank toen ik 16 was nog meer...
Daar zit ik dan. Afgestudeerd, een Bachelor degree op zak en al anderhalf jaar lang elke stuiver om te draaien. Wat we zo leuk vonden om hier te wonen was dat we dan in de weekenden in de auto konden stappen om leuke uitstapjes te maken, Girona, Valencia, met de boot naar Mallorca, een aantal dagen naar Tenerife om vrienden te bezoeken die daar werken, stappen en shoppen in Barcelona en ook nog geld overhouden om zo nu en dan naar Nederland over te vliegen. Dat heeft er allemaal niet in gezeten en zal zoals het er nu uitziet ook niet gaan gebeuren. Wel hebben we allemaal leuke mensen ontmoet hier, waardoor we in de weekenden toch vaak feestjes hebben. Maar die vrienden komen en gaan ook en de zon is eigenlijk ook geen voldoende reden meer om hier te blijven. Toch wil ik nog niet terug naar Nederland, maar zo kan het ook niet langer. Als het echt niet anders kan zullen er in de nabije toekomst weer een aantal belangrijke beslissingen moeten worden gemaakt...
HET WEER: